Tangmo-SakonNakhon

เรื่อง: แตงโม สกลนคร เคยไหมครับ... ที่เราตั้งคำถามกับตัวเองในวันที่รู้สึกเหงา หรือในวันที่กำลังใคร่ครวญถึงความสัมพันธ์บางอย่าง? เหมือนอย่างเรื่องที่ "แตงโม" เล่าให้ฟัง แม้ว่าจะเป็นประสบการณ์สุดแปลกที่เงาในน้ำทักท้วง แต่คำถามที่เธอถามกลับไปนั้น มันกลับก้องอยู่ในความคิดของผมอยู่นานเลยทีเดียว "แล้วทั้งชีวิตเธอ... ไม่อยากที่จะดูแลฉันเลยหรอ?" ฟังดูเหมือนเป็นคำถามที่เรียกร้องความเห็นใจ หรืออาจจะดูเหมือนเป็นการตัดพ้อ แต่ถ้าเราลองพิจารณาให้ลึกลงไปอีกนิด เราจะพบว่ามันแฝงไปด้วยความจริงที่น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียว บ่อยครั้งที่เราทุ่มเทความรู้สึกทั้งหมดไปกับการดูแลใครสักคนที่เรา "ชอบ" หรือ "รัก" เราปรารถนาที่จะอยู่เคียงข้าง เอาใจใส่ และมอบทุกสิ่งที่เราคิดว่าเขาต้องการ จนบางทีเราอาจจะลืมตั้งคำถามที่สำคัญกับตัวเองว่า... แล้วตัวเราล่ะ? ใครกันที่จะเป็นผู้ดูแลหัวใจของเราอย่างแท้จริง? การที่เราคาดหวังให้ใครอีกคนมาเติมเต็มทุกช่องว่างในชีวิต มาเยียวยาทุกบาดแผลในใจ อาจจะไม่ใช่สิ่งที่ยั่งยืนเสมอไปนะครับ เพราะในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีใครสามารถอยู่เคียงข้างและเข้าใจความร...

เรื่อง: แตงโม สกลนคร เคยไหมครับ ความรู้สึกที่เหมือนถูกแรงดึงดูดบางอย่างฉุดกระชากให้เราเข้าไปอยู่ในวังวนของใครบางคน? อาการมันเริ่มจากความอยากรู้จัก อยากวนเวียนใกล้ๆ แบบไม่มีเหตุผลชัดเจน เหมือนมีอะไรมาดลใจให้เราโฟกัสไปที่เขาคนนั้น จนกระทั่งความคิดและการกระทำของเราเริ่มเปลี่ยนแปลงไปโดยที่เราเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว บางทีแค่ได้เห็นหน้า หัวใจมันก็เต้นผิดจังหวะไปหมด ร่างกายเหมือนเสียศูนย์ ควบคุมอะไรไม่ได้ ยิ่งถ้าได้สบตาใกล้ๆ นะ โอ้โห... เหมือนน้ำตาลในเลือดมันพุ่งสูงปรี๊ด ชนิดที่เรียกว่าเป็นเบาหวานทางใจเลยก็ว่าได้ (หัวเราะเบาๆ) แล้วไอ้อาการที่นั่งฟังเพลงเดิมๆ ที่เขาชอบ หรือบางทีเขาร้องไม่เพราะเลยด้วยซ้ำ แต่เราก็นั่งฟังได้เป็นสิบรอบแบบไม่เบื่อ แถมยังเผลอยิ้มออกมาคนเดียว จินตนาการไปต่างๆ นานา นี่มันอาการของคน “รักหมดใจ” ชัดๆ เลยใช่ไหมล่ะครับ พอความสัมพันธ์มันเริ่มลึกซึ้งขึ้น เราจะเริ่มรับรู้กิจวัตรประจำวันของเขา ปรับเวลาของเราให้เข้ากันโดยไม่รู้ตัว ตื่นพร้อมกัน นอนเวลาใกล้เคียงกัน กินข้าวเวลาเดียวกัน มันมีความปรารถนาดี ความห่วงใย อยากดูแล อยากช่วยเหลือกันอย่างจริงจัง ซึ่งตรงนี้มันก็ดูมีเหตุผลอยู่บ...

เรื่อง: แตงโม สกลนคร สวัสดีครับทุกคน วันนี้เรามาคุยกันในบรรยากาศสบายๆ เหมือนนั่งคุยกันในพอดแคสต์นะครับ เคยไหมครับ... ที่บางครั้งในชีวิต เราอาจจะเคยปฏิเสธความช่วยเหลือจากใครบางคนไป ด้วยเหตุผลร้อยแปดพันเก้า ณ ตอนนั้นเราอาจจะไม่ได้คิดอะไรมาก แต่พอเวลาผ่านไป ได้ยินเรื่องราวบางอย่าง หรือแม้แต่คนใกล้ชิดของเขามาขอความช่วยเหลือจากเราอีกครั้ง ความทรงจำเก่าๆ มันก็เหมือนฉายหนังซ้ำในหัวเลยใช่ไหมครับ เหมือนเรื่องราวที่ผมเพิ่งได้อ่านมาเลยครับ ที่เขาเล่าว่า คนในครอบครัวของคนที่เลิกลาไปแล้ว มาขอความช่วยเหลือ แต่เขาปฏิเสธไป แล้วสุดท้ายก็มานั่งคิดมาก รู้สึกผิด โทษตัวเองว่าใจร้าย ความรู้สึกผิดมันถาโถมเข้ามาแบบที่เราตั้งตัวไม่ทันเลย ในยุคที่เราใช้ชีวิตอยู่กับโลกออนไลน์แบบนี้ บางทีความคิดถึงมันก็พาเราเผลอไปหยิบโทรศัพท์ อยากจะเข้าไปดูความเคลื่อนไหวของคนที่จากไปแล้ว แม้ว่าเขาจะไม่อยู่ตรงนั้นแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่กล้าที่จะทักทาย หรือติดต่อใคร เพราะกลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่มันเจ็บปวด เราเลยได้แต่เก็บความรู้สึกนั้นไว้ คอยระบายกับเพื่อนสนิทในกลุ่มแชทเล็กๆ ผมเข้าใจเลยนะครับ ความรู้สึกที่มันตีกันอยู่ในหัว เ...

เรื่อง: แตงโม สกลนคร เคยไหมครับ... ในวันที่ความรู้สึกมันหนักอึ้ง จุกอยู่ในอก เหมือนโลกทั้งใบมันมืดมิดลงชั่วขณะ เหมือนที่ผู้เขียนบทความนี้ได้เผชิญกับความรู้สึกตอนที่พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ความเงียบและความมืดมันชวนให้เราตั้งคำถามกับตัวเองถึงความสัมพันธ์ที่ผ่านมา บางครั้งความสัมพันธ์ที่เราเคยให้ความสำคัญ อาจจะไม่ได้เป็นเหมือนที่เราวาดฝันไว้ การจากลาโดยไม่มีคำอธิบาย หรือความรู้สึกเหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน มันสร้างบาดแผลในใจได้อย่างลึกซึ้ง แต่ท่ามกลางความมืดมิดนั้นเอง ที่เราเริ่มมองเห็นแสงสว่างเล็กๆ ในใจตัวเอง การที่เราตั้งคำถามกับตัวเอง การที่เราโหยหาความเข้าใจ มันเป็นสัญญาณว่าจิตใจของเรากำลังต้องการการเยียวยา และกำลังมองหา "ความสัมพันธ์ที่ปลอดภัย" ผู้เขียนได้ทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา และในที่สุดก็ค้นพบว่า ความสัมพันธ์ที่ปลอดภัยนั้น อาจไม่ได้ยิ่งใหญ่ หรือซับซ้อนอย่างที่เราคิดไว้เลย มันอาจเริ่มต้นจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่มีความหมายอย่างลึกซึ้ง "แค่มีโอกาสได้บอกคิดถึงกัน" การที่เรากล้าที่จะแสดงความรู้สึกที่แท้จริง โดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกตัดสิน หรือถูกมองว่าอ่อนแอ มันคือจุ...

ผมได้ฟังเรื่องราวจากรายการวิทยุชื่อดังของพี่อ้อย เรื่องราวที่ว่า "ถ้าเราคบกัน แต่ต้องรักษาระยะห่าง สักวันก็จะห่างกันจริงๆ" เพียงแค่ได้ยินประโยคนี้ น้ำตาของฉันก็ไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกหดหู่และอ่อนไหวถาโถมเข้ามา ราวกับว่าความเจ็บปวดในใจถูกตอกย้ำให้ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม มนุษย์เราล้วนวาดฝันถึงความรักที่สมบูรณ์แบบ การเชื่อมโยงความรู้สึกจากคนสองคน ราวกับการถ่ายทอดความงดงามจากจิตวิญญาณหนึ่งสู่อีกจิตวิญญาณหนึ่ง แต่ในโลกปัจจุบันที่ซับซ้อน ผู้คนจำนวนไม่น้อยกลับแสวงหาความรักในรูปแบบที่แตกต่างออกไป พวกเขาไขว่คว้าหา "กิ๊ก" ราวกับการสะสมสินค้า เพื่อเปรียบเทียบและเลือกสิ่งที่ "ใช่" ที่สุด ผลลัพธ์ที่ตามมาคือปัญหา "คบซ้อน" ที่สร้างความเจ็บปวดให้กับทุกฝ่าย สำหรับหนุ่มสาวที่กำลังเริ่มต้นชีวิต พวกเขายังมีโอกาสที่จะเลือกใครสักคนเข้ามาเติมเต็มความปรารถนาในชีวิต ให้พบกับ "ความสุข" ที่แท้จริง เปรียบเสมือนการเลือกทะเลกว้างใหญ่มาโอบอุ้มหัวใจ แต่สำหรับคนที่มีครอบครัว มีลูกแล้ว หากรู้สึกว่าชีวิตคู่ยังขาดหายบางสิ่งบางอย่าง และพยายามเติมเต็มจากคนอื่น หร...

เชื่อป่ะ บางทีที่เรามี ที่เราเป็น มันอาจจะไม่พอสำหรับใครบางคนจริงๆ นะเว้ย ไม่ใช่ว่าเราไม่ดีนะ แต่มันอาจจะมี "บางสิ่งบางอย่าง" ที่เราขาดไป "บางสิ่งบางอย่าง" ที่เค้าต้องการ แต่เราให้ไม่ได้อ่ะ เข้าใจป่ะ มันเหมือนเราอยู่กันคนละโลกเลยอ่ะ ฉันอ่านเจอในหนังสือ "เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด" แล้วมันโดนใจมาก มันทำให้รู้สึกว่า เออว่ะ บางทีความไม่สมหวังมันก็เป็นเรื่องธรรมดา แล้วก็เป็นแรงใจให้ลุกขึ้นได้ด้วยนะ ใครที่กำลังเฟลๆ เรื่องความรักอยู่ตอนนี้ อยากบอกว่าอย่าเพิ่งท้อนะเว้ย ล้มได้ก็ลุกได้ สู้ๆ แล้ววันนึงเราจะกลับมายืนได้อย่างสง่าเลย เหมือนดอกบัวที่โผล่พ้นน้ำอ่ะ แกคิดภาพตามนะ มันสวย สง่า ขนาดไหน เอาจริงๆ นะ ฉันเคยเจอความสัมพันธ์แบบ "เริ่มต้น... ที่ไม่สมบูรณ์" เว้ย คือเหมือนต่างคนต่างเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง แต่ไม่ได้มองว่า "เรา" เนี่ยดีที่สุดสำหรับกันและกันไง สุดท้ายความต่างมันเยอะมาก จนฉันให้ "บางสิ่งบางอย่าง" ที่เค้าต้องการไม่ได้ เค้าก็เลยเลือกที่จะไปหาจากคนอื่น... จะให้ทำไงได้วะ ตอนนั้นก็ต้องยอมรับความจริงแบบเจ็บๆ ยอมเป็นแค่ตัวสำรอ...

ยุคโซเชียลฯ สเปคแฟนในฝันเพียบ! แต่ช้าก่อน...ถามใจตัวเองหรือยัง? อยากได้แบบไหน ต้องเป็นแบบนั้น! "เอาใจเขามาใส่ใจเรา" กฎทองความรักไม่มีวันตาย เริ่มต้นดีๆ ที่ "รู้จักตัวเอง" เรียนรู้จากต้นแบบ สร้างรักให้ปัง! ความรักไม่ใช่ฝัน ลงมือทำสิ! สื่อสาร ให้เกียรติ ให้กำลังใจ สร้างความทรงจำดีๆ ให้อภัย...รักยืนยาวแน่นอน! บทความนี้ แตงโม เห็นเพื่อนใน Face Book แชร์รูปภาพอาจโดนใจหรือกำลังมองหาหรือเปล่า ในรายละเอียดเหมือนประกาศหาแฟนที่มีคุณสมบัติตามต้องการ ผมคิดว่าถ้าอยากได้แฟนแบบไหนเราต้องมีคุณสมบัติเหล่านั้นด้วย เพราะเราก็เป็นฐานแฟนเหมือนกัน จึงรวบรวมข้อมูลมาสรุปให้ฟัง ซึ่งผู้อ่านจะได้แนวทางการลงมือสร้างความสัมพันธ์ที่ต้องการ และให้กำลังใจในการสร้างความรักที่แท้จริง อยากได้แฟนแบบไหน ถามใจตัวเองหรือยัง? ยุคนี้โซเชียลมีเดียเป็นเหมือนไดอารี่ออนไลน์ ทุกคนต่างแชร์เรื่องราว ความคิด และความปรารถนา หนึ่งในหัวข้อที่ฮิตติดเทรนด์คงหนีไม่พ้นคือ "สเปคแฟนในฝัน" เรามักเห็นโพสต์ที่ลิสต์ยาวเหยียดถึงคุณสมบัติที่ต้องการจากคนรัก ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา ฐานะ การศึกษา หรือนิสัยใจคอ แต่เคยถามตัวเองไ...

เคยไหม? กับความรู้สึก “ตกหลุมรัก” ที่อธิบายไม่ได้? คำสั้นๆ ที่มีความหมายซับซ้อนและแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล ในยุคปัจจุบันความรักมีหลากหลายรูปแบบและนิยาม วันนี้ผมได้รวบรวมมุมมองที่น่าสนใจจากคนหลากหลายกลุ่ม เพื่อไขข้อสงสัยว่า “การตกหลุมรัก” คืออะไรกันแน่? เรามาเช็คตนเองดูว่ามีอาการเหล่านี้พร้อมๆ กันนะ อาการ “ตกหลุมรัก” คืออะไรกันแน่? ความพยายาม เริ่มจากอยากรู้จัก อยากอยู่ใกล้แบบไม่มีเหตุผล ประทับไว้ในใจ จนชี้นำไปสู่พฤติกรรมต่างๆ เพื่อมุ่งไปที่เป้าหมาย ความอ่อนโยน  แค่ได้เจอหน้าหัวใจก็เต้นแรง   ร่างกายเสียสมดุล (เสียทรง) ถ้าได้สบตาสองต่อสอง น้ำตาลในเลือดคงพุ่งปรี๊ด! (นี่คือเบาหวานที่หัวใจชัดๆ!) ความผูกพัน  คือสามารถนั่งฟังเพลงที่เขาร้องซ้ำๆ เป็นสิบรอบก็ไม่เบื่อ! ทั้งที่ไม่ได้ร้องเพราะเลย เผลอนั่งอมยิ้มจินตนาการเป็นอย่างอื่น (รักหมดใจเลยจ้า) ความเชื่อใจ  เริ่มรับรู้กิจวัตรประจำวัน ปรับเวลาสอดคล้องกัน เช่นการตื่น การนอน กินข้าว มีความปรารถนาดี ห่วงใย ดูแล ช่วยเหลือกันและกัน (อันนี้มีเหตุผลสุดๆ) การครอบครอง มีความโลภอยากได้อย่างรุนแรง คิดว่าได้ก็ดีหรือไม่มีความรักเลย...

ภาพความรู้สึกบางอย่างควรค่าแก่การจดจำ แม้จะไม่สามารถครอบครองได้ แต่ก็ยังดีที่รู้ว่า...มันเคยเกิดขึ้นจริง จำได้เลย เมื่อปีที่แล้ว วันที่ 10 มกราคม 2567 กำลังนั่งรถกลับจากไปทำงานวิจัย ตอนนั้นเย็นย่ำ พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ท้องฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนสีเป็นส้ม ๆ ดำ ๆ ลมเย็น ๆ พัดเอื่อย ๆ เข้ามาในรถ พร้อมกับเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ มันให้ความรู้สึกเหมือนใจมันได้คุยกับตัวเองอ่ะ แล้วในหัวก็แว๊บขึ้นมา... "ใจมนุษย์ทำไมดำยิ่งนัก จากไปไม่มีแม้แต่คำลา" ความรู้สึกตอนนั้นมันแบบ... จุก ๆ บอกไม่ถูก ถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่า เออ สรุปที่ผ่านมาคืออะไรวะ เราเคยรู้จักกันจริง ๆ เหรอเนี่ย? แล้วก็ได้แต่ภาวนาในใจ มองพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับฟ้าว่า "ขอให้ตัวเองมีกำลังใจที่เข้มแข็ง เหมือนแสงอาทิตย์ที่ยังไงก็ต้องกลับมาเฉิดฉายอีกครั้ง" รถแล่นผ่านสะพานข้ามคลองไป พระอาทิตย์ก็หายลับไปจากสายตา เหมือนเรากำลังข้ามไปอีกมิติหนึ่งเลยอ่ะ เป็นมิติที่ความทรงจำเก่า ๆ มันผุดขึ้นมาเต็มไปหมด แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า "ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เมื่อปีที่แล้ว แม้จะต้องแลกกับอะไรบางอย่างก็ยอม" เคยมีคนบอกว่า ถ้าเราทำทุกอย่างให้ด...

สวัสดีครับทุกคน วันนี้เรามาเล่าเรื่องในบรรยากาศสบายๆ เหมือนนั่งฟังพอดแคสต์กันนะครับ หัวข้อที่เราจะมานำเสนอวันนี้อาจจะฟังดูเศร้าๆ หน่อย แต่เชื่อเถอะครับว่าอ่านจบแล้วจะรู้สึกดีขึ้นแน่นอน หัวข้อของเราคือ " คนที่ทิ้งคนอื่นไป…มันจะไปเจ็บเองได้ไง? " อ่านแล้ว เป็นคำถามที่เจ็บปวดใช่ไหมครับ เหมือนกับที่โป้ในซีรี่ย์เธมโป้ของเราเคยตั้งคำถามไว้ หลังจากที่ต้องเผชิญกับการถูกทิ้ง ทั้งๆ ที่สร้างทุกอย่างมาด้วยกัน แต่สุดท้ายคนที่อยู่ข้างๆ กลับเลือกที่จะเดินจากไป เพียงเพราะผลประโยชน์และความเห็นแก่ตัว ความรู้สึกของคนที่ถูกทิ้งมันแย่มากๆ เลยนะครับ มันเหมือนกับโลกทั้งใบพังทลายลงมาต่อหน้าต่อตา ต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่คนเดียว ล้มลุกคลุกคลานกว่าจะประคองตัวเองขึ้นมาได้ใหม่ ความรู้สึกอยากพิสูจน์ตัวเองว่าเราไม่ได้เป็นคนล้มเหลว มันกัดกินหัวใจอยู่ทุกวัน แต่ในความมืดมิดนั้นเอง แสงสว่างก็เริ่มสาดส่องเข้ามาในชีวิตของโป้ การได้เจอกับเธม คนที่เข้ามาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไป มอบความรักที่ดีๆ ที่โป้สมควรได้รับ แต่ชีวิตก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป สุดท้ายโป้ก็ต้องเลือกที่จะถอยออกมา ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันจะเจ็บปวดแค่ไห...

เคยไหม? ที่แม้ว่าเขาจะจากไปนานแล้ว แต่พอได้ยินเรื่องราว ความทรงจำในอดีตหวนกลับมาเล่นงาน ราวกับฉากหนังที่ฉายซ้ำไปซ้ำมา ล่าสุดคนในครอบครัวเขาขอความช่วยเหลือ ปฏิเสธไปนะแต่สุดท้ายเรามานั่งคิดมากโทษตัวเองว่าใจร้าย ความรู้สึกผิดก็ถาโถมเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว อยู่โลกออนไลน์กับความรู้สึกที่ซับซ้อน ในยุคที่โซเชียลมีเดียเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เราจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอยากยกเลิกบล็อก เข้าไปส่องความเคลื่อนไหวของคนที่เราเคยรู้จัก แม้ว่าเขาจะไม่อยู่แล้วก็ตาม แต่ไม่กล้าติดต่อทักหาเพราะกลัวที่จะเผชิญหน้ากับความจริง ทำให้เราได้แต่เก็บซ่อนความรู้สึกไว้ และระบายมันออกมาในกลุ่มแชทส่วนตัวกับเพื่อน สมองสองด้านกับความรู้สึกที่ขัดแย้ง ได้แตฝืนทนกลั้นน้ำตาไว้ ที่ในตอนนี้รู้สึกว่าความคิดของผมกำลังตีกันระหว่าง "หยุดคิดถึง" กับ "คิดถึงเหลือเกิน" เจ็บปวดราวกับว่าวิญญาณหลุดออกจากร่าง ทั้งหมดนี้คือความรู้สึกที่ซับซ้อน ที่หลายคนต้องเผชิญเมื่อสูญเสียใครสักคน ไม่ใช่แค่อกหัก แต่เป็นความรู้สึกผิด เมื่อได้สติกลับคืนมา เราอาจพบว่าความรู้สึกนี้ไม่ใช่แค่อาการอกหัก แต่เป็นความรู้สึกผิดที่กัดกินใจ ที่เราไม่ได้...

สวัสดีครับทุกคน วันนี้เรามาคุยกันในหัวข้อที่อาจจะหนักหน่วงสักหน่อย แต่ผมเชื่อว่าหลายคนคงเคยรู้สึก หรืออาจจะกำลังรู้สึกอยู่ นั่นก็คือ... เคยทุกข์มาก จนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไหมครับ? ผมเองก็เคยผ่านช่วงเวลาแบบนั้นมาเหมือนกันครับ ช่วงที่เหมือนโลกทั้งใบมันถล่มทับ ปัญหาถาโถมเข้ามาพร้อมๆ กัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เรื่องความรัก หรือการสูญเสียคนที่เรารัก มันเหมือนเราต้องแบกทุกอย่างไว้บนบ่าคนเดียว มันหนักอึ้งจนรู้สึกว่า หรือเราจะพอแค่นี้ดีนะ... ถ้าคุณกำลังรู้สึกแบบนั้นอยู่ ผมอยากบอกว่า คุณไม่ได้อยู่คนเดียวนะครับ ความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นได้กับทุกคนจริงๆ และผมเข้าใจดีว่ามันทรมานแค่ไหน บทความหนึ่งที่ผมเคยอ่าน บอกไว้ว่าตอนที่คุณ " ทุกข์ลำบากมาก" แต่มีคนอยากเป็นคุณเพียงวันเดียว ตอนที่อ่านครั้งแรก ผมก็รู้สึกว่า 'เป็นไปได้ยังไง ในวันที่เราแย่ขนาดนี้ จะมีใครอยากเป็นเรา?' แต่ลองพิจารณาดูดีๆ นะครับ บทความชวนให้เรามองความทุกข์ของเราในอีกมุมหนึ่ง เขาบอกว่า ความทุกข์ของเราตอนนี้ อาจจะเป็นแค่ " ทุกข์ทางใจ " เท่านั้น ขออย่าให้มันลุกลามจนกลายเป็น " ทุกข์ทางกาย " เลยนะครั...