Tangmo-SakonNakhon

เรียบเรียง: แตงโม สกลนคร การได้ร่วมงานกับบุคคลที่เปี่ยมด้วยความสามารถและเฉลียวฉลาด ถือเป็นโอกาสอันล้ำค่าในการเติบโตและ พัฒนาตน เองในเส้นทางอาชีพ อย่างไรก็ตามสำหรับบางคน การทำงานร่วมกับ ผู้นำเก่ง หรือเพื่อนร่วมงานที่มีความสามารถโดดเด่น อาจนำมาซึ่งความรู้สึกท้าทาย กดดัน หรือแม้กระทั่งความไม่มั่นใจ  หากปล่อยไว้ ความรู้สึกเหล่านี้อาจบั่นทอนประสิทธิภาพในการทำงานและขัดขวางการเติบโตของเราได้ บทความนี้จะนำเสนอแนวทางและกลยุทธ์ในการพัฒนาตนเองอย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อต้องทำงานเคียงข้างบุคคลที่เก่งกาจ เพื่อเปลี่ยนความท้าทายเป็นโอกาสในการเรียนรู้และก้าวหน้า เปลี่ยนมุมมอง: จากการเปรียบเทียบสู่การเรียนรู้ ก้าวแรกที่สำคัญในการพัฒนาตนเองเมื่อทำงานร่วมกับคนเก่งคือการปรับเปลี่ยนมุมมอง แทนที่จะมองพวกเขาเป็นคู่แข่งหรือเปรียบเทียบตนเองจนรู้สึกด้อยค่า ลองเปลี่ยนเป็นการมองพวกเขาเป็นครู เป็นแหล่งความรู้ และเป็นแรงบันดาลใจ ยอมรับและชื่นชมในความสามารถของผู้อื่น : การเปิดใจยอมรับและชื่นชมในความสามารถของเพื่อนร่วมงานหรือหัวหน้า จะช่วยลดอคติและความรู้สึกอิจฉาริษยา ทำให้เราสามารถมองเห็นจุดแข็งของพวกเขาได้อย่างแท...

เรียบเรียง: แตงโม สกลนคร ในโลกที่เต็มไปด้วยผู้คนมากความสามารถ การได้พบเจอคนที่ดูเหมือนจะ " เก่งกว่า " ในบางครั้ง อาจทำให้หัวใจของเราแอบหวั่นไหว ความมั่นใจอาจลดน้อยลง ราวกับโดนกระแสลมพัดเบาๆ ความรู้สึกไม่มั่นคง สงสัยในตัวเอง หรือแม้แต่ท้อแท้ อาจเข้ามาทักทายในความคิดของเรา ทำไมนะ ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?  การทำความเข้าใจถึงรากเหง้าของความรู้สึกเหล่านี้ ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการเริ่มต้นก้าวแรกที่สำคัญยิ่ง ในการเสริมสร้างความเชื่อมั่นจากภายใน และพัฒนาตน เองให้เติบโตอย่างสง่างาม บทความนี้จะพาคุณไปสำรวจลึกลงไปถึงสาเหตุที่ทำให้ความมั่นใจของเราลดลงเมื่อเผชิญหน้ากับ คนเก่ง และนำเสนอแนวทางการพัฒนาตนเอง เพื่อให้ทุกการเผชิญหน้า กลายเป็นโอกาสอันล้ำค่าในการเรียนรู้และก้าวไปข้างหน้าอย่างเข้มแข็ง เมื่อ "เขา" ดูเหนือกว่า: กลไกการเปรียบเทียบที่เราต้องเข้าใจ หนึ่งในเหตุผลหลักที่ทำให้ความมั่นใจของเราลดลง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนที่เก่งกว่า คือธรรมชาติของมนุษย์ที่มักจะเผลอเปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่น ทฤษฎีการเปรียบเทียบทางสังคม (Social Comparison Theory) ได้อธิบายไว้ว่า.. เรามักจะประเมินคว...

วันนี้อยากจะชวนคุยเรื่องน่าคิดเรื่องหนึ่ง ที่เราตั้งคำถามว่า "ความรู้" อะไรที่สอนกันไม่ได้บ้าง อ่านความคิดเห็นของทุกคนแล้วรู้สึกว่า เออ จริงว่ะ มันมีบางอย่างที่สอนกันไม่ได้จริงๆ นะ ลองนึกภาพตามนะ มีคนบอกว่าทุกอย่างสอนกันได้หมดแหละ ตั้งแต่เรื่องง่ายๆ ไปจนถึงเรื่องยากๆ อย่างการหลุดพ้นนู่น! เขายกตัวอย่างสารพัดวิธีสอนเลย ทั้งบอก เล่า สั่งสอน ทำให้ดู ชี้แนะ โอ้โห สารพัดจะสอน แต่ประเด็นที่น่าสนใจคือ ถึงจะสอนกันได้แทบตาย สุดท้าย การรับและการเอาไปใช้ มันอยู่ที่ตัวเราล้วนๆ เหมือนครูสอนคณิตศาสตร์เก่งแค่ไหน ถ้าเราไม่เปิดใจเรียน ไม่ฝึกทำโจทย์ มันก็เท่านั้นอ่ะ จริงมั้ย? อีกคนก็เสริมมาว่า ทักษะ ความรู้ ประสบการณ์ พวกนี้มันถ่ายทอดกันได้แหละ แต่ไอ้ที่มันต่างกันสุดขั้วคือ "ทำเป็น" กับ "ทำแบบมืออาชีพ" นี่สิของจริง! การจะเป็นมืออาชีพมันต้องใช้เวลา ต้องเจ็บต้องพลาด ต้องเรียนรู้ที่จะแก้ปัญหา แถมต้องมีคนชี้แนะดีๆ อีกต่างหาก เหมือนเราอยากเล่นกีตาร์เป็นอ่ะ ใครๆ ก็สอนคอร์ด สอนเทคนิคได้ แต่กว่าจะเล่นได้พลิ้วเหมือนนักดนตรีอาชีพ มันต้องซ้อมแล้วซ้อมอีกจนนิ้วด้านเลยนั่นแหละ แล้วก็มีอีก...

เคยไหม...ที่เราเป็นทั้ง "ผู้ให้" และ "ผู้รับ" ในสมรภูมิแห่งการเรียนรู้? ยุคที่การสื่อสารก้าวสู่โลก AI อย่างรวดเร็ว เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสบนโทรศัพท์มือถือ โลกทั้งใบก็มาอยู่ในมือเรา ไม่ว่าจะค้นหาข้อมูล ดูคลิปวิดีโอ หรือทำธุรกรรมการเงิน ก็ง่ายดายเสียจนน่าตกใจ! แต่ท่ามกลางความสะดวกสบายนี้...กลับเกิด "ช่องว่าง" ที่น่าสนใจระหว่างวัย เรื่องเล่าจากใต้ปีกเครื่องบิน ก่อนฤดูเกี่ยวข้าวนาปี ผมได้ลงพื้นที่ชุมชนใกล้สนามบินสกลนคร ภาพที่เห็นคือ เด็กน้อยวัย 6-7 ขวบนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือเพลิน เสียงเครื่องบินดังสนั่นขณะลงจอด กลับกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กคนนั้น เอ่ยว่า "โตขึ้นผมจะสร้างเครื่องบินไร้เสียงเหมือนใน YouTube!" พร้อมเปิดคลิปให้ดูอย่างมั่นใจ นี่คือปรากฏการณ์ที่สะท้อน "ช่องว่าง" การรับ-ส่งข้อมูลความรู้ระหว่างวัยอย่างชัดเจน ความรู้ปลายนิ้ว vs. ประสบการณ์นามธรรม: เด็กยุคใหม่เข้าถึงข้อมูลและตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมได้ง่ายดาย ทำให้คำแนะนำสั่งสอนจากผู้ใหญ่ที่อาจเป็นนามธรรมและไม่มีภาพอ้างอิงชัดเจน อาจถูกลดความสำคัญลงอย่างน่าเสียดาย เรียนรู้เฉพาะทาง vs. ควา...

เรียบเรียง: แตงโม สกลนคร ในโลกที่ข้อมูลข่าวสารไหลบ่าเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน การที่สมองของเราจะเผชิญกับสภาวะ สมองล้น จนนำไปสู่การประมวลผล ผิดพลาด หรือเกิด Error Message นั้นไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคที่การรับรู้และการเรียนรู้เกิดขึ้นตลอดเวลา ขีดจำกัดของสมองในการรับและจัดการข้อมูลในแต่ละวันเป็นสิ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้ ยุคแห่งข้อมูลท่วมท้น กับภาวะสมองล้น ลองจินตนาการถึงการพยายามกรอกน้ำลงในแก้วที่ไม่เคยเต็ม แต่ในขณะเดียวกันก็มีรูรั่วอยู่รอบด้าน ข้อมูลที่ถาโถมเข้ามาในชีวิตประจำวันของเราก็ไม่ต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นข่าวสารบนโซเชียลมีเดีย ข้อมูลในการทำงาน หรือแม้แต่เรื่องราวส่วนตัวที่ต้องจดจำ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นภาระที่สมองต้องแบกรับ เมื่อปริมาณข้อมูลเกินกว่าขีดความสามารถในการประมวลผล สมองก็จะเริ่มแสดงอาการ Error Message ออกมาในรูปแบบต่างๆ เช่น ความสับสน ลืมเลือน ตัดสินใจผิดพลาด หรือแม้แต่ความรู้สึกเหนื่อยล้าทางจิตใจ Error Message: สัญญาณเตือนเมื่อสมองรับภาระหนักเกินไป Error Message ในบริบทของภาวะสมองล้นนั้น เปรียบเสมือนสัญญาณเตือนจากระบบปฏิบัติการของร่างกายที่บ่งบอกว่า “ขณะนี...