เต่าหมาน ขอให้ปีนี้ได้ข้าวเต็มเล้า

เต่าหมาน ขอให้ปีนี้ได้ข้าวเต็มเล้า

ในประเพณีบุญข้าวสากบ้านผม นอกจากจะทำบุญอุทิศกุศลให้ญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้ว ยังมีอีกหนึ่งความเชื่อ เกี่ยวกับการทำนา คือ เต่าหมานข้าว (ป้าแตง ชาวบ้านตั้งชื่อเอง)

ชาวบ้านจะนำข้าวเหนียวนึ่งสุกแล้ว มาปั้นเป็นรูปเต่า เตรียมไปพร้อมกับข้าวปลาอาหาร (ห่อข้าวใหญ่) รวมใส่ในถุงที่จะไปบุญข้าวสาก ทำเครื่องหมายกันลืมก่อนนะเดียวหยิบของคนอื่นมา นำไปถวายให้พระสวดมนต์ เสร็จแล้วตอนเพลหรือเที่ยง นำเต่าไปวางไว้ในเล้าข้าว ตามความเชื่อฤดูกาลทำนาปีนี้ ขอให้ได้ผลผลิตเยอะ ๆ เต็มเล้าข้าว

ความเชื่อของชาวบ้าน เกี่ยวกับการทำนายังมีอีกเยอะ เริ่มตั้งแต่เตรียมลงทำนาจนถึงเปิดเล้าข้าว นำมากินเลยทีเดียว จะรวบรวมข้อมูลมาเล่าให้ฟังเรื่อย ๆ นะครับ

ตำแหน่ง: นาสีนวล 47290 ประเทศไทย

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

เกาะ “คำชะโนด” ตำนาน “ผีจ้างหนัง”

รูปภาพ
“คำชะโนด” เกาะลอยน้ำ  คำชะโนด เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เกี่ยวข้องกับตำนานพญานาค ตั้งอยู่ที่ วัดศิริสุทโธ อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี ในอดีตทางเข้าบริเวณรอยต่อระหว่างวัดกับเกาะคำชะโนดยังเป็นสะพานไม้ เวลาฤดูฝนเกาะจะลอยขึ้นน้ำไม่ท่วม เชื่อว่าเป็นทางเชื่อมระหว่างโลกมนุษย์กับ “เมืองบาดาล” เมื่อเราเดินผ่าน “ต้นชะโนด” ซึ่งจะมีเฉพาะที่แห่งนี้เท่านั้น ทางเดินเป็นดินสัมผัสได้ถึงความนุ่มมาก ภายในจะมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ ที่มีน้ำผุดขึ้นมาตลอดทั้งปีเชื่อว่ามาจากเมืองบาดาล  และมีศาลาประดิษฐานรูปปั้น “ปู่ศรีสุทโธ” และ “ย่าศรีประทุมมา” แต่ก่อนมีผู้คนลำลือกันว่าที่แห่งนี้เป็น “เมืองลับแล” เป็นที่อยู่ของ “พญานาค” หรือ “วังนาคินทร์” เพราะมักจะมีรอยประหลาดคล้ายกับงูแต่ใหญ่มาก ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นรอยพญานาคปรากฎขึ้นหลายครั้ง และมีเรื่องราวที่เชื่อมโยงกันคือตำนาน "ผีจ้างหนัง" ตำนาน “ผีจ้างหนัง” หนึ่งในเรื่องเล่าที่โด่งดังและลี้ลับเกี่ยวกับคำชะโนด คือ “ตำนานผีจ้างหนัง” ซึ่งมีเหตุการณ์ที่เชื่อกันว่า มีคนลึกลับจ้างหนังกลางแปลงไปฉายในป่าคำชะโนด แล้วเกิดเรื่องราวประหลาดขึ้น โดยสรุปประเด็นจากเจ้าของบริษัทหนั...
บทความใหม่ »

การปกครองและการประสานความร่วมมือในระดับชุมชน (Collaborative Governance)

รูปภาพ
ผมลงพื้นที่ชุมชนจัดเวทีในโครงการพัฒนาความรู้ทางการเงิน โดยอาจารย์สายฝน กระบวนการมีการแลกเปลี่ยนความเห็นร่วมกับชุมชนประเด็นอาชีพรายได้ รายจ่าย หนี้สิน เงินออม ภายในกิจกรรมได้เชิญภาคีมาร่วม แต่บางหน่วยงานยังติดภารกิจ จึงมาร่วมไม่ตรงเวลา อาทิท่านนายอำเภออากาศอำนวย วันแรก ท่านมาร่วมในกระบวนการฟังเสียงสะท้อนจากชุมชน ได้เห็นเครื่องมือเก็บข้อมูล คำถามวิทยากรกระบวนการตั้งประเด็นพูดคุย วันที่สอง ท่านมาร่วมในกระบวนการวิเคราะห์ข้อมูลปัจจัยและความสัมพันธ์ที่เป็นสาเหตุของปัญหา ได้เข้าอกเข้าใจกับทางเลือกดำรงชีพของครัวเรือนในชุมชน ทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ สิ่งที่ผมได้เรียนรู้คือ สถาบันการศึกษามีบทบาทสำคัญของการประสานเชื่อมโยงภาคี มาร่วมพัฒนาชุมชน สร้างกลไกแบบ Collaborative Governance และที่สำคัญนายอำเภอบอกว่า กลไกควรยืดหยุ่นและสร้างการเรียนรู้ด้วย อย่างกระบวนการที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ได้จัดร่วมกับชุมชนใน 2 วันนี้ ----- เรื่อง: แตงโม สกลนคร 20-210169
บทความใหม่ »

บันทึก “35 กิโลเมตรบนรถสามล้อ” และปีใหม่ที่บ้านนาสีนวล

รูปภาพ
ปีใหม่ พ.ศ. 2569 ของเพื่อนๆ เป็นยังไงกันบ้างครับ? ส่วนของผม... บอกเลยว่า "พีค" ตั้งแต่วันเริ่มเดินทาง! 🚌 การเดินทางที่เริ่มต้นด้วย “ความเขิน” ผมเลือกเดินทางกลับบ้านวันที่ 31 ธ.ค. ด้วยรถโดยสาร เพราะอยากได้ความชัวร์เรื่องความปลอดภัย (และแอบไปช้ากว่าคนอื่นหน่อย) ผมไปยืนรอรถหน้า มรภ.สกลนคร ตอนสายๆ ได้ขึ้นรถช่วง 10.30 น. ขนาดวันเคาท์ดาวน์คนยังแน่นรถจนต้องยืนเบียดกันยาวๆ ไป 30 กิโลเมตรจนถึงบ้านดงมะไฟ จุดสำคัญอยู่ตรงนี้เลยครับ... สงสัยสภาพผมจะดูเหมือนคน "เมาค้าง" (จริงๆ คือแค่เพลียครับ 555) มีน้องพลทหารคนหนึ่งที่นั่งอยู่คงสงสาร เลยลุกเสียสละที่นั่งให้ ผมนี่ทั้งขอบคุณทั้งเกรงใจ รีบขยับเข้าไปนั่งข้างพี่อีกคน พอพี่เขาลงที่พรรณานิคม น้องพลทหารจึงมานั่งด้วยกัน Moment ชวนลุ้น น้องเขาลงก่อนผมที่บ้านโนนสวรรค์ เสียงในหัวผมนี่สู้กันมาก "จะขอเบอร์ติดต่อดีไหมนะ?" แต่สุดท้ายความปอดแหกก็ชนะครับ ไม่กล้าขอ กลัวน้องเขาตกใจ... ได้แต่เก็บความประทับใจนี้ไว้ในบันทึกแทน 🛺 ครั้งแรกในชีวิต! สามล้อพากลับบ้าน 35 กิโลเมตร พอถึงสว่างแดนดินตอนเที่ยงครึ่ง ความซวยมาเยือนครับ! พี่คนขับสามล้อแ...
บทความใหม่ »

เริ่มต้นสร้างทักษะทางการเงิน ผ่านเรื่องเล่าของยายเอ็ม-ยายพยอม กับสมุดเล่มเล็กประจำตัว

รูปภาพ
ผมมีเรื่องราวอบอุ่นหัวใจจากหมู่บ้านที่ทำวิจัยมาเล่าให้ฟังครับ เป็นเรื่องของ “ยายเอ็ม” และ “ยายพยอม” ผู้ใหญ่ที่รักเคารพ ที่เพิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่า “อายุเป็นเพียงตัวเลข” และการเรียนรู้นั้นไม่มีวันสายเกินไป โดยเฉพาะเรื่องการจัดการเงินๆ ทองๆ ในกระเป๋าเราเอง ปลดล็อกความกลัว ป.4 ก็ทำได้ ไม่ต้องกลัวผิด หลายคนพอพูดถึงเรื่อง “ทำบัญชี” ก็เบือนหน้าหนีแล้วใช่ไหมครับ? กลัวว่าจะยุ่งยาก กลัวเขียนผิด กลัวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่โต ยายๆ ของเราก็เคยกลัวครับ ยายบอกว่า “เรียนมาแค่ ป.4 จะไปทำได้ยังไง” ผมเลยบอกยายไปคำหนึ่งว่า “อาจารย์ที่จบปริญญา เขาก็ต้องผ่าน ป.4 มาเหมือนกันครับยาย” หลักการพื้นฐานมีแค่บวก ลบ คูณ หาร มันคือความรู้เดียวกันเป๊ะ! เราจึงเริ่มกันง่ายๆ ครับ ไม่ต้องมีแบบฟอร์มยากๆ แค่จดตามที่เข้าใจว่า “วันนี้จ่ายอะไร” และ “วันนี้ขายได้เท่าไหร่” จดเพื่อตัวเราเอง ไม่ได้จดส่งครู เพื่อให้เห็นว่าเงินที่หามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงนั้นมีมูลค่าเท่าไหร่ 10 วันงานกาชาดกับเงินหมื่น พลังของการ "จด" เชื่อไหมครับว่า ผลลัพธ์ที่ได้มันน่าชื่นใจขนาดไหน? จากสมุดบันทึกรายได้จากการไปขายของในงานกาชาด (9-18 ม.ค. 69) ที่ผ...
บทความใหม่ »

อย่าเพิ่งกล่าวหาสินค้าชุมชนว่า “ล้นตลาด” ถ้ายังไม่ได้วางแผนโลจิสติกส์และสร้างผู้ประกอบการ

รูปภาพ
หลายครั้งที่เราปลูกสินค้าหรือมีของดีๆ ออกมาเต็มสวน แต่กลับขายไม่ได้ราคา จนเรามักปลอบใจตัวเองว่า “สงสัยตลาดจะล้น” หรือ “คนปลูกกันเยอะเกินไป” แต่ถ้าลองมองกันตามจริง ปัญหาอาจไม่ใช่เพราะคนเลิกกินของที่เราปลูก แต่เป็นเพราะ “ของดีของเรา เดินทางไปไม่ถึงมือเขา” ต่างหากครับ 3 อุปสรรคใหญ่ที่กั้นขวางรายได้เรา ลองสังเกตดูครับว่าสินค้าของเรากำลังเจอเรื่องเหล่านี้อยู่หรือไม่? ส่งไปไม่ถึงเมือง เราอยู่ไกล การขนส่งลำบาก ค่ารถแพงจนไม่คุ้มทุน แผนการปลูกไม่ต่อเนื่อง ส่วนมากตลาดใหญ่อยากได้ของทุกวัน เช่นวันละ 100 กิโลฯ แต่เราทำได้แค่ตามมีตามเกิด บางวันเยอะจนล้น บางวันไม่มีส่ง ขาดเงินทุนและทักษะ จะให้ลองทำอะไรใหม่ๆ ก็กลัวเจ๊ง เพราะเงินลงทุนเราน้อย จะทำฟาร์มให้ได้มาตรฐานประณีตเหมือนในทีวีก็ยังขาดความรู้ เมื่อเราต่างคนต่างทำ ผลผลิตน้อยก็แย่งกันขาย พอมีมากก็ตัดราคากันเอง จนสุดท้ายระบบที่จะส่งของไปขายระดับโรงงานหรือห้างสรรพสินค้าก็เกิดไม่ได้เสียที ทางออกคือ “รวมกันเราอยู่” เปลี่ยนจาก ‘ชาวสวน’ เป็น ‘กิจการชุมชน’ ทางแก้เดียวที่จะทำให้เราสู้กับตลาดข้างนอกได้ คือการหยุดสู้เพียงลำพัง แล้วหันมารวมกลุ่มกันในรูปแบบ “บริ...
บทความใหม่ »

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ได้เสด็จฯ มาจังหวัดสกลนครครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2498

รูปภาพ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในวันศุกร์ที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๘ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จฯ โดยรถยนต์พระที่นั่งจากที่ประทับจังหวัดอุดรธานี ไปยังจังหวัดสกลนคร ตามเส้นทางสายอุดรธานี - สกลนคร ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นถนน ดินลูกรัง นับเป็น “ปฐมยาตรา ธ ทรงเยือนจังหวัดสกลนคร” ยังความปลาบปลื้มเป็นล้นพ้นแก่พสกนิกรเป็นยิ่งนัก ภาพแห่งรอยพระบาทที่ยาตรายังจารึก ให้ชาวจังหวัดสกลนครได้สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ตราบเท่าทุกวันนี้ เมื่อเสด็จฯ ถึงจังหวัดสกลนคร ได้เสด็จฯ ไปประทับหน้ามุขศาลากลางจังหวัดสกลนคร (ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณสนามมิ่งเมืองในปัจจุบัน) พ.ต.อ.เนื่อง รายะนาค ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร ถวายบังคมทูลพระกรุณาให้ราษฎรเฝ้าฯ ในโอกาสนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานพระราชดำรัสแก่พสกนิกรชาวสกลนคร ราษฎรที่มารอเฝ้าฯ รับเสด็จ ได้ทูลเกล้าฯ ถวายสิ่งของจำนวนมาก อาทิ หลวงวิจารณ์อักษร ทูลเกล้าฯ ถวายลิงเผือก และผู้แทนชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม ทูลเกล้าฯ ถวายพานดอ...
บทความใหม่ »

สัมผัสถึงความสุขจากการผู้ให้โดยไม่หวัง

รูปภาพ
สวัสดีทุกท่านครับ วันนี้ผมอยากจะมาแบ่งปันเรื่องราวที่อยู่ในหัวใจมานาน เกี่ยวกับความสุขที่เกิดขึ้นจากการเป็น " ผู้ให้ " เมื่อเราได้อ่านบทความที่กล่าวถึง "ผู้ให้" นั้น ทำให้เราได้ทบทวนถึงความหมายอันลึกซึ้งของการกระทำนี้ การให้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เพียงวัตถุสิ่งของที่เราหยิบยื่นให้แก่ผู้อื่นเท่านั้นนะครับ แต่ยังรวมไปถึงการให้ความรัก ความเมตตา รอยยิ้ม กำลังใจ หรือแม้แต่การรับฟังอย่างตั้งใจ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการ "ให้" ที่สามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงและเติมเต็มความรู้สึกดีๆ ให้กับทั้งผู้ให้และผู้รับได้ ลองนึกภาพตามนะครับ บนโลกใบนี้ที่เราอาศัยอยู่ มีการส่งต่อความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นในหมู่มนุษย์ด้วยกัน หรือแม้แต่ในภพภูมิอื่นๆ ตามที่บทความได้กล่าวไว้ ผู้ที่ได้รับย่อมรู้สึกปิติยินดี และสิ่งสำคัญที่ผู้ได้รับควรตระหนักก็คือ การใช้สิ่งนั้นอย่างรู้คุณค่า และรักษาไว้ด้วยความขอบคุณ การคาดหวังว่าจะได้รับการ "ให้" ในครั้งต่อๆ ไปนั้น อาจนำมาซึ่งความทุกข์ใจได้นะครับ การชื่นชมและอนุโมทนาในความปรารถนาดีของผู้ให้ แม้ว่าในบางครั้งเราอาจจะไม่ได้รับการตอบสนอ...
บทความใหม่ »

พระธาตุภูเพ็ก ต้นแบบปฏิทินโลก

รูปภาพ
"ประสาทพระธาตุภูเพ็ก" อายุนับ 1,000 ปี ณ วัดพระธาตุภูเพ็ก ต.นาหัวบ่อ อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร ตั้งอยู่บนเขาสูง ความเป็นมาพระธาตุภูเพ็ก พระธาตุภูเพ็กสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 16 เพื่อเป็นศาสนสถานในศาสนาฮินดู ภายหลังดัดแปลงเป็นพุทธศาสนสถาน มีตำนานการก่อสร้างอยู่ในตำนานพระอุรังคธาตุ หรือตำนานพระธาตุพนม ซึ่งกล่าวไว้ว่า พระธาตุภูเพ็กสร้างโดยกลุ่มผู้ชายเพื่อแข่งขันกับกลุ่มผู้หญิงซึ่งสร้างพระธาตุนารายณ์เจงเวงเพื่อรอบรรจุพระอุรังคธาตุของพระพุทธเจ้า แต่กลุ่มผู้ชายได้ยุติการสร้างเมื่อเห็นดาวเพ็กบนท้องฟ้า ซึ่งเป็นกลลวงของกลุ่มผู้หญิงผู้สร้าง พระธาตุนารายณ์เจงเวง ปราสาทหลังนี้จึงได้ชื่อว่า ปราสาทพระธาตุภูเพ็ก ตามชื่อดาวเพ็ก องค์พระธาตุสร้างด้วยหินทรายอยู่บนฐานศิลาแลง มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสย่อมุม ด้านหน้าเชื่อมต่อกับมณฑป รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ชั้นที่ 1 สูงประมาณ 1.58 เมตร ชั้นที่ 2 สูงประมาณ 0.70 เมตร ตัวปราสาทสูง 7.67 เมตร ซึ่งยังสร้างไม่แล้วเสร็จไม่มีหลังคา และยอดปราสาท เพียงแต่ทำขื่อตั้งไว้เท่านั้น สุริยปฏิทิน บนพระธาตุภูเพ็ก ต้นแบบปฏิทินสากล ผู้ที่จะขึ้นไปนมัสการ ต้องเดินขึ้นบัน...
บทความใหม่ »

ประวัติบ้านนาสีนวล ต.หนองแปน อ.เจริญศิลป์ จ.สกลนคร

รูปภาพ
สถานที่สำคัญในบ้านนาสีนวล ประวัติบ้านนาสีนวล ต.หนองแปน อ.เจริญศิลป์ จ.สกลนคร ที่ตั้ง/อาณาเขต บ้านนาสีนวล ตำบลหนองแปน อำเภอเจริญศิลป์ จังหวัดสกลนคร ตั้งอยู่ทิศเหนือขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองแปน มีระยะทางหากจากตัวตำบลประมาณ 1 กิโลเมตร ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 30 กิโลเมตร แบ่งการปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน คือ หมู่ 5 6 9 และหมู่ 11 บ้านเรือนจะปลูกเป็นแนวยาวตามถนนทั้ง 2 เส้น การเดินทางโดยรถยนต์สะดวกสามารถเชื่อมต่อไปยังอำเภอและจังหวัดอื่น ๆ ได้ มีถนนหลวงชนบทหมายเลข 2281 ผ่าน เชื่อมต่อระหว่างอำเภอสว่างแดนดินกับอำเภอบ้านม่วง จังหวัดสกลนคร และมีถนนจากบ้านนาสีนวลเชื่อมต่อไปยังอำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี  มีอาณาเขตติดต่อมีดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลห้วยหลัว อำเภอบ้านม่วง จังหวัดสกลนคร ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลโคกสี อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลบ้านเหล่า อำเภอเจริญศิลป์ จังหวัดสกลนคร ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลม่วง อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี ลักษณะภูมิประเทศ บ้านนาสีนวล มีประมาณ 3,077 ไร่ มีภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มสลับที่ดอน ที่ราบลุ่มสูงระดับ 177 เมตรจากระดับน้ำทะเล ...
บทความใหม่ »

เคยตกหลุมพรางความรักแบบหัวปักหัวปำไหม?

รูปภาพ
เรื่อง: แตงโม สกลนคร เคยไหมครับ ความรู้สึกที่เหมือนถูกแรงดึงดูดบางอย่างฉุดกระชากให้เราเข้าไปอยู่ในวังวนของใครบางคน? อาการมันเริ่มจากความอยากรู้จัก อยากวนเวียนใกล้ๆ แบบไม่มีเหตุผลชัดเจน เหมือนมีอะไรมาดลใจให้เราโฟกัสไปที่เขาคนนั้น จนกระทั่งความคิดและการกระทำของเราเริ่มเปลี่ยนแปลงไปโดยที่เราเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว บางทีแค่ได้เห็นหน้า หัวใจมันก็เต้นผิดจังหวะไปหมด ร่างกายเหมือนเสียศูนย์ ควบคุมอะไรไม่ได้ ยิ่งถ้าได้สบตาใกล้ๆ นะ โอ้โห... เหมือนน้ำตาลในเลือดมันพุ่งสูงปรี๊ด ชนิดที่เรียกว่าเป็นเบาหวานทางใจเลยก็ว่าได้ (หัวเราะเบาๆ) แล้วไอ้อาการที่นั่งฟังเพลงเดิมๆ ที่เขาชอบ หรือบางทีเขาร้องไม่เพราะเลยด้วยซ้ำ แต่เราก็นั่งฟังได้เป็นสิบรอบแบบไม่เบื่อ แถมยังเผลอยิ้มออกมาคนเดียว จินตนาการไปต่างๆ นานา นี่มันอาการของคน “รักหมดใจ” ชัดๆ เลยใช่ไหมล่ะครับ พอความสัมพันธ์มันเริ่มลึกซึ้งขึ้น เราจะเริ่มรับรู้กิจวัตรประจำวันของเขา ปรับเวลาของเราให้เข้ากันโดยไม่รู้ตัว ตื่นพร้อมกัน นอนเวลาใกล้เคียงกัน กินข้าวเวลาเดียวกัน มันมีความปรารถนาดี ความห่วงใย อยากดูแล อยากช่วยเหลือกันอย่างจริงจัง ซึ่งตรงนี้มันก็ดูมีเหตุผลอยู่บ...
บทความใหม่ »