Tangmo-SakonNakhon

เรื่อง: แตงโม สกลนคร สวัสดีครับทุกคน! วันนี้มาแบบสบาย ๆ เหมือนนั่งคุยกันในพอดแคสต์เลยนะ... คือช่วงเนี้ย ผมรู้สึกเลยว่าชีวิตมันไม่ได้ต้องการอะไรที่หวือหวามากเลยครับ โดยเฉพาะพออายุเราเริ่มแตะเลขสามเนี่ยนะ (หัวเราะเบา ๆ) ไอ้ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อยู่รอบตัวนี่แหละ มันโคตรดีเลย อย่างวันหยุดที่ผ่านมาเนี่ย โอ้โห สวรรค์เลยครับ ได้อยู่บ้านแบบเต็ม ๆ อ่ะ แล้วมันฟินตรงไหนรู้ป่ะ? คือมันมีทุกอย่างที่เราต้องการแบบไม่ต้องดิ้นรนเลยอ่ะ คิดภาพตามนะ... ตื่นมาแบบไม่ต้องรีบ มีของกินอร่อย ๆ ในตู้เย็น อยากจิบกาแฟก็ชงเองได้ง่าย ๆ พอเริ่มหิว ๆ หน่อยก็หาอะไรใส่ท้องแบบไม่ต้องคิดเยอะ แล้วที่สำคัญเลยนะ คือมุมโปรดของผมเนี่ย มันมีโน๊ตบุ๊คคู่ใจไง ถึงมันจะอายุอานามพอสมควรแล้วนะ จะว่าไปก็เหมือนเพื่อนที่โตมาด้วยกันเลยแหละ อาจจะไม่ได้แรงหวือหวาเหมือนรุ่นใหม่ ๆ แต่เอาไว้พิมพ์งาน เอาไว้อ่านนู่นนี่นั่น หาข้อมูลอะไรเบา ๆ มันก็ยังโอเคของมันอยู่นะ แถมมี Wi-Fi แรง ๆ ให้เชื่อมต่ออีก แค่นี้ก็เหมือนได้เปิดโลกอีกบานแล้ว เบื่อ ๆ ก็หยิบหนังสือเล่มโปรดมาอ่าน อ่านไปจิบน้ำเย็น ๆ ไป หรือถ้าอยากจะไถโซเชียลดูชาวบ้านเค้าบ้าง ก็มีไอแพด มีมื...

เรื่อง: แตงโม สกลนคร เคยไหมครับ... ที่เราตั้งคำถามกับตัวเองในวันที่รู้สึกเหงา หรือในวันที่กำลังใคร่ครวญถึงความสัมพันธ์บางอย่าง? เหมือนอย่างเรื่องที่ "แตงโม" เล่าให้ฟัง แม้ว่าจะเป็นประสบการณ์สุดแปลกที่เงาในน้ำทักท้วง แต่คำถามที่เธอถามกลับไปนั้น มันกลับก้องอยู่ในความคิดของผมอยู่นานเลยทีเดียว "แล้วทั้งชีวิตเธอ... ไม่อยากที่จะดูแลฉันเลยหรอ?" ฟังดูเหมือนเป็นคำถามที่เรียกร้องความเห็นใจ หรืออาจจะดูเหมือนเป็นการตัดพ้อ แต่ถ้าเราลองพิจารณาให้ลึกลงไปอีกนิด เราจะพบว่ามันแฝงไปด้วยความจริงที่น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียว บ่อยครั้งที่เราทุ่มเทความรู้สึกทั้งหมดไปกับการดูแลใครสักคนที่เรา "ชอบ" หรือ "รัก" เราปรารถนาที่จะอยู่เคียงข้าง เอาใจใส่ และมอบทุกสิ่งที่เราคิดว่าเขาต้องการ จนบางทีเราอาจจะลืมตั้งคำถามที่สำคัญกับตัวเองว่า... แล้วตัวเราล่ะ? ใครกันที่จะเป็นผู้ดูแลหัวใจของเราอย่างแท้จริง? การที่เราคาดหวังให้ใครอีกคนมาเติมเต็มทุกช่องว่างในชีวิต มาเยียวยาทุกบาดแผลในใจ อาจจะไม่ใช่สิ่งที่ยั่งยืนเสมอไปนะครับ เพราะในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีใครสามารถอยู่เคียงข้างและเข้าใจความร...

เรื่อง: แตงโม สกลนคร เคยไหมครับ ความรู้สึกที่เหมือนถูกแรงดึงดูดบางอย่างฉุดกระชากให้เราเข้าไปอยู่ในวังวนของใครบางคน? อาการมันเริ่มจากความอยากรู้จัก อยากวนเวียนใกล้ๆ แบบไม่มีเหตุผลชัดเจน เหมือนมีอะไรมาดลใจให้เราโฟกัสไปที่เขาคนนั้น จนกระทั่งความคิดและการกระทำของเราเริ่มเปลี่ยนแปลงไปโดยที่เราเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว บางทีแค่ได้เห็นหน้า หัวใจมันก็เต้นผิดจังหวะไปหมด ร่างกายเหมือนเสียศูนย์ ควบคุมอะไรไม่ได้ ยิ่งถ้าได้สบตาใกล้ๆ นะ โอ้โห... เหมือนน้ำตาลในเลือดมันพุ่งสูงปรี๊ด ชนิดที่เรียกว่าเป็นเบาหวานทางใจเลยก็ว่าได้ (หัวเราะเบาๆ) แล้วไอ้อาการที่นั่งฟังเพลงเดิมๆ ที่เขาชอบ หรือบางทีเขาร้องไม่เพราะเลยด้วยซ้ำ แต่เราก็นั่งฟังได้เป็นสิบรอบแบบไม่เบื่อ แถมยังเผลอยิ้มออกมาคนเดียว จินตนาการไปต่างๆ นานา นี่มันอาการของคน “รักหมดใจ” ชัดๆ เลยใช่ไหมล่ะครับ พอความสัมพันธ์มันเริ่มลึกซึ้งขึ้น เราจะเริ่มรับรู้กิจวัตรประจำวันของเขา ปรับเวลาของเราให้เข้ากันโดยไม่รู้ตัว ตื่นพร้อมกัน นอนเวลาใกล้เคียงกัน กินข้าวเวลาเดียวกัน มันมีความปรารถนาดี ความห่วงใย อยากดูแล อยากช่วยเหลือกันอย่างจริงจัง ซึ่งตรงนี้มันก็ดูมีเหตุผลอยู่บ...

เรื่อง: แตงโม สกลนคร สวัสดีครับทุกคน วันนี้เรามาคุยกันในบรรยากาศสบายๆ เหมือนนั่งคุยกันในพอดแคสต์นะครับ เคยไหมครับ... ที่บางครั้งในชีวิต เราอาจจะเคยปฏิเสธความช่วยเหลือจากใครบางคนไป ด้วยเหตุผลร้อยแปดพันเก้า ณ ตอนนั้นเราอาจจะไม่ได้คิดอะไรมาก แต่พอเวลาผ่านไป ได้ยินเรื่องราวบางอย่าง หรือแม้แต่คนใกล้ชิดของเขามาขอความช่วยเหลือจากเราอีกครั้ง ความทรงจำเก่าๆ มันก็เหมือนฉายหนังซ้ำในหัวเลยใช่ไหมครับ เหมือนเรื่องราวที่ผมเพิ่งได้อ่านมาเลยครับ ที่เขาเล่าว่า คนในครอบครัวของคนที่เลิกลาไปแล้ว มาขอความช่วยเหลือ แต่เขาปฏิเสธไป แล้วสุดท้ายก็มานั่งคิดมาก รู้สึกผิด โทษตัวเองว่าใจร้าย ความรู้สึกผิดมันถาโถมเข้ามาแบบที่เราตั้งตัวไม่ทันเลย ในยุคที่เราใช้ชีวิตอยู่กับโลกออนไลน์แบบนี้ บางทีความคิดถึงมันก็พาเราเผลอไปหยิบโทรศัพท์ อยากจะเข้าไปดูความเคลื่อนไหวของคนที่จากไปแล้ว แม้ว่าเขาจะไม่อยู่ตรงนั้นแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่กล้าที่จะทักทาย หรือติดต่อใคร เพราะกลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่มันเจ็บปวด เราเลยได้แต่เก็บความรู้สึกนั้นไว้ คอยระบายกับเพื่อนสนิทในกลุ่มแชทเล็กๆ ผมเข้าใจเลยนะครับ ความรู้สึกที่มันตีกันอยู่ในหัว เ...

เรื่อง: แตงโม สกลนคร เคยไหมครับ... ในวันที่ความรู้สึกมันหนักอึ้ง จุกอยู่ในอก เหมือนโลกทั้งใบมันมืดมิดลงชั่วขณะ เหมือนที่ผู้เขียนบทความนี้ได้เผชิญกับความรู้สึกตอนที่พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ความเงียบและความมืดมันชวนให้เราตั้งคำถามกับตัวเองถึงความสัมพันธ์ที่ผ่านมา บางครั้งความสัมพันธ์ที่เราเคยให้ความสำคัญ อาจจะไม่ได้เป็นเหมือนที่เราวาดฝันไว้ การจากลาโดยไม่มีคำอธิบาย หรือความรู้สึกเหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน มันสร้างบาดแผลในใจได้อย่างลึกซึ้ง แต่ท่ามกลางความมืดมิดนั้นเอง ที่เราเริ่มมองเห็นแสงสว่างเล็กๆ ในใจตัวเอง การที่เราตั้งคำถามกับตัวเอง การที่เราโหยหาความเข้าใจ มันเป็นสัญญาณว่าจิตใจของเรากำลังต้องการการเยียวยา และกำลังมองหา "ความสัมพันธ์ที่ปลอดภัย" ผู้เขียนได้ทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา และในที่สุดก็ค้นพบว่า ความสัมพันธ์ที่ปลอดภัยนั้น อาจไม่ได้ยิ่งใหญ่ หรือซับซ้อนอย่างที่เราคิดไว้เลย มันอาจเริ่มต้นจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่มีความหมายอย่างลึกซึ้ง "แค่มีโอกาสได้บอกคิดถึงกัน" การที่เรากล้าที่จะแสดงความรู้สึกที่แท้จริง โดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกตัดสิน หรือถูกมองว่าอ่อนแอ มันคือจุ...

สวัสดีทุกท่านครับ วันนี้ผมอยากจะมาแบ่งปันเรื่องราวที่อยู่ในหัวใจมานาน เกี่ยวกับความสุขที่เกิดขึ้นจากการเป็น " ผู้ให้ " เมื่อเราได้อ่านบทความที่กล่าวถึง "ผู้ให้" นั้น ทำให้เราได้ทบทวนถึงความหมายอันลึกซึ้งของการกระทำนี้ การให้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เพียงวัตถุสิ่งของที่เราหยิบยื่นให้แก่ผู้อื่นเท่านั้นนะครับ แต่ยังรวมไปถึงการให้ความรัก ความเมตตา รอยยิ้ม กำลังใจ หรือแม้แต่การรับฟังอย่างตั้งใจ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการ "ให้" ที่สามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงและเติมเต็มความรู้สึกดีๆ ให้กับทั้งผู้ให้และผู้รับได้ ลองนึกภาพตามนะครับ บนโลกใบนี้ที่เราอาศัยอยู่ มีการส่งต่อความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นในหมู่มนุษย์ด้วยกัน หรือแม้แต่ในภพภูมิอื่นๆ ตามที่บทความได้กล่าวไว้ ผู้ที่ได้รับย่อมรู้สึกปิติยินดี และสิ่งสำคัญที่ผู้ได้รับควรตระหนักก็คือ การใช้สิ่งนั้นอย่างรู้คุณค่า และรักษาไว้ด้วยความขอบคุณ การคาดหวังว่าจะได้รับการ "ให้" ในครั้งต่อๆ ไปนั้น อาจนำมาซึ่งความทุกข์ใจได้นะครับ การชื่นชมและอนุโมทนาในความปรารถนาดีของผู้ให้ แม้ว่าในบางครั้งเราอาจจะไม่ได้รับการตอบสนอ...

หลายครั้งที่เราพยายามเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากการสอน การอบรม หรืออ่านตำรา แต่เคยสงสัยไหมว่าทำไมบางทียังรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป? นั่นอาจเป็นเพราะมี "ความรู้" บางอย่างที่ไม่สามารถถูกถ่ายทอดได้อย่างสมบูรณ์ผ่านการสอนเพียงอย่างเดียว! มาดูกันว่ามีอะไรบ้าง และเราจะ "เรียนรู้ด้วยตัวเอง" ได้อย่างไร 1. สัมผัส "ประสบการณ์ตรง" ด้วยตัวเอง 👣 ขั้นตอน: ระบุเป้าหมาย: อยากเก่งเรื่องอะไร? อยากเป็นผู้นำแบบไหน? ลงมือทำ: อย่ากลัวที่จะเริ่มต้น แม้จะยังไม่มั่นใจ 100% เปิดรับความท้าทาย: มองหาโอกาสในการเผชิญสถานการณ์จริง สังเกตและจดจำ: ใส่ใจรายละเอียด เรียนรู้จากทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ทบทวนและไตร่ตรอง: หลังเหตุการณ์ ลองคิดว่าทำได้ดีตรงไหน และอะไรที่ปรับปรุงได้ Tips: อย่ากลัวความผิดพลาด! มันคือครูชั้นดีที่จะสอนบทเรียนที่ไม่เคยมีในตำรา หาโอกาสในการทำงานจริง ฝึกฝนในสภาพแวดล้อมที่จำลองสถานการณ์จริง เปิดใจรับฟังความคิดเห็นจากผู้อื่นที่มีประสบการณ์ ข้อควรระวัง: อย่าประมาทหรือมั่นใจในตัวเองมากเกินไป เรียนรู้ที่จะรับฟังและปรับตัว บางประสบการณ์อาจมีความเสี่ยง ควรประเมินสถานการณ์และเตรียมพร้อมให้ดี 2...

เคยไหม? แค่เจอคนที่ดูโปรมากๆ แล้วใจมันเริ่มแปลกๆ 🤔 มาเช็คอาการเบื้องต้นกัน ว่าเรากำลัง "เจอคนเก่ง" แล้วร่างกายและจิตใจเราส่งสัญญาณอะไรบ้าง 👇 Step 1: สังเกต "ปฏิกิริยาแรก" ของใจ 💖 ✅ อาการ: ใจแอบหวิวๆ เล็กน้อย, รู้สึกเหมือนมี "เงา" ทอดมาทับความมั่นใจ, เริ่มคิดถึงความสามารถของตัวเอง 💡 Tip: ลองสังเกตความรู้สึกแบบไม่ตัดสิน แค่รับรู้ว่ามันเกิดขึ้น ⚠️ ระวัง: อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าเรา "แย่" กว่า แค่เป็นการรับรู้ถึงความแตกต่าง Step 2: เช็ค "ความคิด" ในหัว 💭 ✅ อาการ: เริ่มเปรียบเทียบตัวเองกับเขา, สงสัยในความสามารถของตัวเอง, แอบคิดว่า "เราสู้เขาได้ไหมนะ?", มองเห็นแต่จุดเด่นของเขา และมองข้ามจุดแข็งของเรา 💡 Tip: เตือนตัวเองว่าทุกคนมีเส้นทางและความสามารถที่แตกต่างกัน ⚠️ ระวัง: อย่าจมอยู่กับความคิดด้านลบ พยายามมองหาแง่มุมที่เป็นประโยชน์ Step 3: ฟัง "เสียงกระซิบ" ของร่างกาย 👂 ✅ อาการ: อาจรู้สึกเกร็งๆไม่เป็นตัวของตัวเอง, ประหม่าเมื่อต้องพูดคุยหรือทำงานร่วมกัน, บางทีอาจมีอาการทางกายภาพเล็กน้อย เช่น เหงื่อออก, ใจเต้นเร็วขึ้น 💡 Ti...

การได้ร่วมงานกับคนเก่งๆ ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด! มองให้เป็นโอกาสทองในการ พัฒนาตน เองสิ 😊 มาดู Step-by-Step พร้อม Tips ง่ายๆ กัน Step 1: เปลี่ยน "คู่แข่ง" เป็น "ครู" 🧑‍🏫 ✅ ทำ: ยอมรับและชื่นชมในความสามารถของเขาอย่างจริงใจ มองหาจุดแข็งที่น่าสนใจ 💡 Tip: ลดอคติและความอิจฉา จะทำให้เราเห็นโอกาสในการเรียนรู้มากขึ้น  ⚠️ ระวัง: อย่าเสแสร้ง! ความจริงใจจะสร้างบรรยากาศที่ดีในการทำงาน Step 2: สังเกต ตั้งคำถาม และเรียนรู้ 🧐  ✅ ทำ: จับตาดูวิธีการทำงาน แนวคิด การตัดสินใจของเขา ถามในสิ่งที่เราไม่เข้าใจ 💡 Tip: เตรียมคำถามที่ชัดเจน จะช่วยให้ได้คำตอบที่ตรงประเด็น ⚠️ ระวัง: อย่าถามคำถามซ้ำๆ ที่สามารถหาคำตอบเองได้ Step 3: หา Role Model ที่ใช่ 👍  ✅ ทำ: เลือกคนที่คุณชื่นชมในความสามารถ ศึกษาเส้นทางการเติบโตและทัศนคติของเขา 💡 Tip: ไม่จำเป็นต้องเลียนแบบทั้งหมด เลือกส่วนที่ดีมาปรับใช้กับตัวเอง ⚠️ ระวัง: อย่าเปรียบเทียบตัวเองกับเขาในทุกแง่มุม ทุกคนมีเส้นทางของตัวเอง Step 4: กล้าที่จะขอ Feedback อย่างสร้างสรรค์ 🗣️  ✅ ทำ: ขอคำแนะนำและข้อเสนอแนะ เพื่อให้รู้จุดแข็งและจุดที่ควรปรับปรุง 💡 T...

เรียบเรียง: แตงโม สกลนคร การได้ร่วมงานกับบุคคลที่เปี่ยมด้วยความสามารถและเฉลียวฉลาด ถือเป็นโอกาสอันล้ำค่าในการเติบโตและ พัฒนาตน เองในเส้นทางอาชีพ อย่างไรก็ตามสำหรับบางคน การทำงานร่วมกับ ผู้นำเก่ง หรือเพื่อนร่วมงานที่มีความสามารถโดดเด่น อาจนำมาซึ่งความรู้สึกท้าทาย กดดัน หรือแม้กระทั่งความไม่มั่นใจ  หากปล่อยไว้ ความรู้สึกเหล่านี้อาจบั่นทอนประสิทธิภาพในการทำงานและขัดขวางการเติบโตของเราได้ บทความนี้จะนำเสนอแนวทางและกลยุทธ์ในการพัฒนาตนเองอย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อต้องทำงานเคียงข้างบุคคลที่เก่งกาจ เพื่อเปลี่ยนความท้าทายเป็นโอกาสในการเรียนรู้และก้าวหน้า เปลี่ยนมุมมอง: จากการเปรียบเทียบสู่การเรียนรู้ ก้าวแรกที่สำคัญในการพัฒนาตนเองเมื่อทำงานร่วมกับคนเก่งคือการปรับเปลี่ยนมุมมอง แทนที่จะมองพวกเขาเป็นคู่แข่งหรือเปรียบเทียบตนเองจนรู้สึกด้อยค่า ลองเปลี่ยนเป็นการมองพวกเขาเป็นครู เป็นแหล่งความรู้ และเป็นแรงบันดาลใจ ยอมรับและชื่นชมในความสามารถของผู้อื่น : การเปิดใจยอมรับและชื่นชมในความสามารถของเพื่อนร่วมงานหรือหัวหน้า จะช่วยลดอคติและความรู้สึกอิจฉาริษยา ทำให้เราสามารถมองเห็นจุดแข็งของพวกเขาได้อย่างแท...

เรียบเรียง: แตงโม สกลนคร ในโลกที่เต็มไปด้วยผู้คนมากความสามารถ การได้พบเจอคนที่ดูเหมือนจะ " เก่งกว่า " ในบางครั้ง อาจทำให้หัวใจของเราแอบหวั่นไหว ความมั่นใจอาจลดน้อยลง ราวกับโดนกระแสลมพัดเบาๆ ความรู้สึกไม่มั่นคง สงสัยในตัวเอง หรือแม้แต่ท้อแท้ อาจเข้ามาทักทายในความคิดของเรา ทำไมนะ ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?  การทำความเข้าใจถึงรากเหง้าของความรู้สึกเหล่านี้ ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการเริ่มต้นก้าวแรกที่สำคัญยิ่ง ในการเสริมสร้างความเชื่อมั่นจากภายใน และพัฒนาตน เองให้เติบโตอย่างสง่างาม บทความนี้จะพาคุณไปสำรวจลึกลงไปถึงสาเหตุที่ทำให้ความมั่นใจของเราลดลงเมื่อเผชิญหน้ากับ คนเก่ง และนำเสนอแนวทางการพัฒนาตนเอง เพื่อให้ทุกการเผชิญหน้า กลายเป็นโอกาสอันล้ำค่าในการเรียนรู้และก้าวไปข้างหน้าอย่างเข้มแข็ง เมื่อ "เขา" ดูเหนือกว่า: กลไกการเปรียบเทียบที่เราต้องเข้าใจ หนึ่งในเหตุผลหลักที่ทำให้ความมั่นใจของเราลดลง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนที่เก่งกว่า คือธรรมชาติของมนุษย์ที่มักจะเผลอเปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่น ทฤษฎีการเปรียบเทียบทางสังคม (Social Comparison Theory) ได้อธิบายไว้ว่า.. เรามักจะประเมินคว...

วันนี้อยากจะชวนคุยเรื่องน่าคิดเรื่องหนึ่ง ที่เราตั้งคำถามว่า "ความรู้" อะไรที่สอนกันไม่ได้บ้าง อ่านความคิดเห็นของทุกคนแล้วรู้สึกว่า เออ จริงว่ะ มันมีบางอย่างที่สอนกันไม่ได้จริงๆ นะ ลองนึกภาพตามนะ มีคนบอกว่าทุกอย่างสอนกันได้หมดแหละ ตั้งแต่เรื่องง่ายๆ ไปจนถึงเรื่องยากๆ อย่างการหลุดพ้นนู่น! เขายกตัวอย่างสารพัดวิธีสอนเลย ทั้งบอก เล่า สั่งสอน ทำให้ดู ชี้แนะ โอ้โห สารพัดจะสอน แต่ประเด็นที่น่าสนใจคือ ถึงจะสอนกันได้แทบตาย สุดท้าย การรับและการเอาไปใช้ มันอยู่ที่ตัวเราล้วนๆ เหมือนครูสอนคณิตศาสตร์เก่งแค่ไหน ถ้าเราไม่เปิดใจเรียน ไม่ฝึกทำโจทย์ มันก็เท่านั้นอ่ะ จริงมั้ย? อีกคนก็เสริมมาว่า ทักษะ ความรู้ ประสบการณ์ พวกนี้มันถ่ายทอดกันได้แหละ แต่ไอ้ที่มันต่างกันสุดขั้วคือ "ทำเป็น" กับ "ทำแบบมืออาชีพ" นี่สิของจริง! การจะเป็นมืออาชีพมันต้องใช้เวลา ต้องเจ็บต้องพลาด ต้องเรียนรู้ที่จะแก้ปัญหา แถมต้องมีคนชี้แนะดีๆ อีกต่างหาก เหมือนเราอยากเล่นกีตาร์เป็นอ่ะ ใครๆ ก็สอนคอร์ด สอนเทคนิคได้ แต่กว่าจะเล่นได้พลิ้วเหมือนนักดนตรีอาชีพ มันต้องซ้อมแล้วซ้อมอีกจนนิ้วด้านเลยนั่นแหละ แล้วก็มีอีก...

เคยไหม...ที่เราเป็นทั้ง "ผู้ให้" และ "ผู้รับ" ในสมรภูมิแห่งการเรียนรู้? ยุคที่การสื่อสารก้าวสู่โลก AI อย่างรวดเร็ว เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสบนโทรศัพท์มือถือ โลกทั้งใบก็มาอยู่ในมือเรา ไม่ว่าจะค้นหาข้อมูล ดูคลิปวิดีโอ หรือทำธุรกรรมการเงิน ก็ง่ายดายเสียจนน่าตกใจ! แต่ท่ามกลางความสะดวกสบายนี้...กลับเกิด "ช่องว่าง" ที่น่าสนใจระหว่างวัย เรื่องเล่าจากใต้ปีกเครื่องบิน ก่อนฤดูเกี่ยวข้าวนาปี ผมได้ลงพื้นที่ชุมชนใกล้สนามบินสกลนคร ภาพที่เห็นคือ เด็กน้อยวัย 6-7 ขวบนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือเพลิน เสียงเครื่องบินดังสนั่นขณะลงจอด กลับกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กคนนั้น เอ่ยว่า "โตขึ้นผมจะสร้างเครื่องบินไร้เสียงเหมือนใน YouTube!" พร้อมเปิดคลิปให้ดูอย่างมั่นใจ นี่คือปรากฏการณ์ที่สะท้อน "ช่องว่าง" การรับ-ส่งข้อมูลความรู้ระหว่างวัยอย่างชัดเจน ความรู้ปลายนิ้ว vs. ประสบการณ์นามธรรม: เด็กยุคใหม่เข้าถึงข้อมูลและตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมได้ง่ายดาย ทำให้คำแนะนำสั่งสอนจากผู้ใหญ่ที่อาจเป็นนามธรรมและไม่มีภาพอ้างอิงชัดเจน อาจถูกลดความสำคัญลงอย่างน่าเสียดาย เรียนรู้เฉพาะทาง vs. ควา...

เนื้อเรื่องนิยาย “เงาความลับ เหนือความปรารถนา” ชัย หนุ่มฟรีแลนซ์ไฟแรง ผู้สร้างสรรค์สื่อให้เหล่าอินฟลูเอนเซอร์จนโด่งดังเป็นพลุแตกทุกราย ด้วยความมุ่งมั่นที่จะสานฝันตั้งบริษัทมีเดียของตัวเอง เขาจึงทุ่มเทรับงานอย่างหนักหน่วง ควบคู่ไปกับการพัฒนาตนเองให้เป็นนักสื่อสารผู้สร้างแรงบันดาลใจ จนในที่สุดโอกาสครั้งสำคัญก็มาถึง เมื่อเขาได้รับงานผลิตสื่อที่มีเงินทุนมหาศาลจาก พัฒ อินฟลูเอนเซอร์หนุ่มหล่อมาดเข้ม ผู้เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานที่จะสร้างชื่อเสียงให้โด่งดังจากโปรเจกต์นี้ ระหว่างการทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด เพื่อสร้างสรรค์ผลงานชิ้นโบแดงและไขว่คว้าความฝันของตน ทั้งชัยและพัฒต่างเริ่มสัมผัสได้ถึงความรู้สึกดีๆ ที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ ความใกล้ชิด ความเข้าใจ และเคมีที่เข้ากัน ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองพัฒนาไปไกลเกินกว่าการร่วมงาน ทว่า ท่ามกลางความสุขและความผูกพันที่กำลังเติบโต กลับมีความลับดำมืดที่พัฒแบกรับไว้ นั่นคือสัญญาการแต่งงานที่ครอบครัวของเขาวางไว้แต่เนิ่นๆ ภาระหน้าที่และความคาดหวังของครอบครัวกลายเป็นเงาที่คอยบดบังความสัมพันธ์ของเขากับชัย แม้จะมีพันธะที่ผูกมัด พัฒก็ยังคงแอบหาโอกาสมาพบกับชัย ท...

  เช้าวันหนึ่ง แสงแดดยามเช้าสาดส่องอ่อนๆ ทาบทาทุกสรรพสิ่ง ชายหนุ่มในชุดสีดำสนิท ตั้งแต่หมวกกันน็อคจรดปลายเท้า ปรากฏตัวเงียบเชียบอยู่หน้าประตูบ้านของผม รถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่สีดำทะมึนจอดสนิทราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเงา พร้อมกับถุงพลาสติกสีขาวใบโตในมือ "มาส่งของครับ" เสียงทุ้มนุ่มที่ลอดผ่านหมวกกันน็อคสีดำนั้นช่างแผ่วเบา ทว่ากลับก้องกังวานอยู่ในความเงียบสงัดยามเช้า รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเขาเลือนรางจนผมไม่แน่ใจว่ามันมีอยู่จริง แสงอาทิตย์ที่ส่องกระทบมาทำให้ใบหน้าภายใต้หมวกนั้นยังคงเป็นปริศนา "อ๋อ ครับ" ผมตอบกลับไปอย่างงุนงง ก้าวเท้าออกจากประตูบ้านอย่างช้าๆ สายตาจับจ้องอยู่ที่ถุงสีขาวในมือเขาอย่างใคร่รู้ "ผมไม่ได้สั่งอะไรไว้นะครับ" "ชื่อคุณวีระใช่ไหมครับ?" เขาถามต่อ น้ำเสียงราบเรียบแต่กลับแฝงไว้ด้วยความเป็นกันเองอย่างประหลาด ผมพยักหน้าโดยอัตโนมัติ "ใช่ครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ?" "พอดีมีคนฝากของมาให้ครับ" เขายื่นถุงสีขาวมาตรงหน้าผมอย่างสุภาพ "เขาบอกว่าให้เอามาให้คุณโดยเฉพาะ" ผมรับถุงมาด้วยความรู้สึกประหลาดใจ มองสำรวจมันอย่างละเ...

ผมได้ฟังเรื่องราวจากรายการวิทยุชื่อดังของพี่อ้อย เรื่องราวที่ว่า "ถ้าเราคบกัน แต่ต้องรักษาระยะห่าง สักวันก็จะห่างกันจริงๆ" เพียงแค่ได้ยินประโยคนี้ น้ำตาของฉันก็ไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกหดหู่และอ่อนไหวถาโถมเข้ามา ราวกับว่าความเจ็บปวดในใจถูกตอกย้ำให้ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม มนุษย์เราล้วนวาดฝันถึงความรักที่สมบูรณ์แบบ การเชื่อมโยงความรู้สึกจากคนสองคน ราวกับการถ่ายทอดความงดงามจากจิตวิญญาณหนึ่งสู่อีกจิตวิญญาณหนึ่ง แต่ในโลกปัจจุบันที่ซับซ้อน ผู้คนจำนวนไม่น้อยกลับแสวงหาความรักในรูปแบบที่แตกต่างออกไป พวกเขาไขว่คว้าหา "กิ๊ก" ราวกับการสะสมสินค้า เพื่อเปรียบเทียบและเลือกสิ่งที่ "ใช่" ที่สุด ผลลัพธ์ที่ตามมาคือปัญหา "คบซ้อน" ที่สร้างความเจ็บปวดให้กับทุกฝ่าย สำหรับหนุ่มสาวที่กำลังเริ่มต้นชีวิต พวกเขายังมีโอกาสที่จะเลือกใครสักคนเข้ามาเติมเต็มความปรารถนาในชีวิต ให้พบกับ "ความสุข" ที่แท้จริง เปรียบเสมือนการเลือกทะเลกว้างใหญ่มาโอบอุ้มหัวใจ แต่สำหรับคนที่มีครอบครัว มีลูกแล้ว หากรู้สึกว่าชีวิตคู่ยังขาดหายบางสิ่งบางอย่าง และพยายามเติมเต็มจากคนอื่น หร...

เชื่อป่ะ บางทีที่เรามี ที่เราเป็น มันอาจจะไม่พอสำหรับใครบางคนจริงๆ นะเว้ย ไม่ใช่ว่าเราไม่ดีนะ แต่มันอาจจะมี "บางสิ่งบางอย่าง" ที่เราขาดไป "บางสิ่งบางอย่าง" ที่เค้าต้องการ แต่เราให้ไม่ได้อ่ะ เข้าใจป่ะ มันเหมือนเราอยู่กันคนละโลกเลยอ่ะ ฉันอ่านเจอในหนังสือ "เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด" แล้วมันโดนใจมาก มันทำให้รู้สึกว่า เออว่ะ บางทีความไม่สมหวังมันก็เป็นเรื่องธรรมดา แล้วก็เป็นแรงใจให้ลุกขึ้นได้ด้วยนะ ใครที่กำลังเฟลๆ เรื่องความรักอยู่ตอนนี้ อยากบอกว่าอย่าเพิ่งท้อนะเว้ย ล้มได้ก็ลุกได้ สู้ๆ แล้ววันนึงเราจะกลับมายืนได้อย่างสง่าเลย เหมือนดอกบัวที่โผล่พ้นน้ำอ่ะ แกคิดภาพตามนะ มันสวย สง่า ขนาดไหน เอาจริงๆ นะ ฉันเคยเจอความสัมพันธ์แบบ "เริ่มต้น... ที่ไม่สมบูรณ์" เว้ย คือเหมือนต่างคนต่างเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง แต่ไม่ได้มองว่า "เรา" เนี่ยดีที่สุดสำหรับกันและกันไง สุดท้ายความต่างมันเยอะมาก จนฉันให้ "บางสิ่งบางอย่าง" ที่เค้าต้องการไม่ได้ เค้าก็เลยเลือกที่จะไปหาจากคนอื่น... จะให้ทำไงได้วะ ตอนนั้นก็ต้องยอมรับความจริงแบบเจ็บๆ ยอมเป็นแค่ตัวสำรอ...

ปรากฏการณ์เอลนีโญและลานีญาเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิก และมีผลกระทบต่อสภาพอากาศทั่วโลก รวมถึงประเทศไทยด้วย ปรากฏการณ์ทั้งสองนี้มีลักษณะตรงกันข้ามกัน โดยเอลนีโญทำให้อุณหภูมิผิวน้ำทะเลสูงขึ้น ในขณะที่ลานีญาทำให้อุณหภูมิผิวน้ำทะเลลดลง สถานการณ์ปัจจุบันและแนวโน้ม ปัจจุบันปรากฏการณ์เอนโซยังคงอยู่ในสภาวะลานีญากำลังอ่อน อุณหภูมิผิวน้ำทะเลบริเวณตอนกลางของมหาสมุทรแปซิฟิกเขตศูนย์สูตรในเดือนที่ผ่านมาต่ำกว่าถึงใกล้เคียงค่าปกติ คาดว่าปรากฏการณ์เอนโซที่อยู่ในสภาวะลานีญากำลังอ่อนมีแนวโน้มเปลี่ยนเข้าสู่สภาวะปกติในช่วงเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม 2568 และจะต่อเนื่องไปจนถึงช่วงเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม 2568 ผลกระทบต่อประเทศไทย คาดการณ์ว่าในช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน 2568 ปริมาณฝนบริเวณประเทศไทยมีค่าใกล้เคียงกับค่าปกติ ด้านอุณหภูมิจะใกล้เคียงค่าปกติ การเตรียมรับมือ ติดตามข้อมูลข่าวสารจากกรมอุตุนิยมวิทยาอย่างใกล้ชิด และเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น โดยเฉพาะในช่วงที่คาดว่าปรากฏการณ์จะเปลี่ยนผ่าน ข้อควรระวัง   ปรากฏการณ์เอลนีโญและลานีญามีความผันแปร และผลกระทบอาจแตกต่างกันไ...

มีเรื่องโคตรพีค! มาเล่า คือไปนั่งชิลริมแพที่สวนอาหารแห่งหนึ่งในอำเภออากาศอำนวย สกลนครไง ระหว่างรออาหารแซ่บ ๆ ก็มองปลาในน้ำเพลิน ๆ ใช่ป่ะ แล้วสายตาก็ดันไปสะดุดกับเงาตัวเองในน้ำเว้ยแก แต่มันไม่จบแค่นั้นดิ! อยู่ดี ๆ เงาในน้ำก็ทักมา! เสียงชัดแจ๋วเลยนะเว้ย บอกว่าตัวเองไม่ใช่เงาธรรมดา แต่เป็น "เงาของคนที่ชอบ" แล้วถามเราว่า "เธอพร้อมที่จะดูแลฉันทั้งชีวิตไหม" ตอนนั้นคือสตั๊นไปสามวิ นึกถึงหนังสือที่เคยอ่านแว้บ ๆ ที่มันพูดถึงการถามเงาในกระจกเพื่อเตรียมใจดูแลใครสักคน เลยลองถามกลับไปแบบขำ ๆ ปนสงสัยว่า "แล้วทั้งชีวิตเธอ... ไม่อยากที่จะดูแลฉันเลยหรอ?" เงียบกริ๊บ... เงาในน้ำไม่ตอบเว้ยแก! ขำนะ แต่เรื่องนี้มันก็ทำให้เราคิดอะไรหลายอย่างเหมือนกันว่ะ อย่างแรกเลยคือ สงสัยฟัง Podcast เยอะไปหน่อยมั้งเรา 555+ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ คำถามของเงา (ถึงแม้จะเป็นเงาหลอน ๆ ของเราเองก็เหอะ) มันทำให้เราฉุกคิดถึงเรื่องความพร้อมในการดูแลตัวเอง แล้วก็การดูแลคนที่เรารักด้วย บางทีการที่เราลองถามคำถามแปลก ๆ กับตัวเองแบบนี้ มันก็ทำให้เราได้มุมมองใหม่ ๆ เหมือนกันนะเว้ย ว่าไปแล้ว อำเภออากาศอำนวยเน...

ยุคโซเชียลฯ สเปคแฟนในฝันเพียบ! แต่ช้าก่อน...ถามใจตัวเองหรือยัง? อยากได้แบบไหน ต้องเป็นแบบนั้น! "เอาใจเขามาใส่ใจเรา" กฎทองความรักไม่มีวันตาย เริ่มต้นดีๆ ที่ "รู้จักตัวเอง" เรียนรู้จากต้นแบบ สร้างรักให้ปัง! ความรักไม่ใช่ฝัน ลงมือทำสิ! สื่อสาร ให้เกียรติ ให้กำลังใจ สร้างความทรงจำดีๆ ให้อภัย...รักยืนยาวแน่นอน! บทความนี้ แตงโม เห็นเพื่อนใน Face Book แชร์รูปภาพอาจโดนใจหรือกำลังมองหาหรือเปล่า ในรายละเอียดเหมือนประกาศหาแฟนที่มีคุณสมบัติตามต้องการ ผมคิดว่าถ้าอยากได้แฟนแบบไหนเราต้องมีคุณสมบัติเหล่านั้นด้วย เพราะเราก็เป็นฐานแฟนเหมือนกัน จึงรวบรวมข้อมูลมาสรุปให้ฟัง ซึ่งผู้อ่านจะได้แนวทางการลงมือสร้างความสัมพันธ์ที่ต้องการ และให้กำลังใจในการสร้างความรักที่แท้จริง อยากได้แฟนแบบไหน ถามใจตัวเองหรือยัง? ยุคนี้โซเชียลมีเดียเป็นเหมือนไดอารี่ออนไลน์ ทุกคนต่างแชร์เรื่องราว ความคิด และความปรารถนา หนึ่งในหัวข้อที่ฮิตติดเทรนด์คงหนีไม่พ้นคือ "สเปคแฟนในฝัน" เรามักเห็นโพสต์ที่ลิสต์ยาวเหยียดถึงคุณสมบัติที่ต้องการจากคนรัก ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา ฐานะ การศึกษา หรือนิสัยใจคอ แต่เคยถามตัวเองไ...

เคยไหม? กับความรู้สึก “ตกหลุมรัก” ที่อธิบายไม่ได้? คำสั้นๆ ที่มีความหมายซับซ้อนและแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล ในยุคปัจจุบันความรักมีหลากหลายรูปแบบและนิยาม วันนี้ผมได้รวบรวมมุมมองที่น่าสนใจจากคนหลากหลายกลุ่ม เพื่อไขข้อสงสัยว่า “การตกหลุมรัก” คืออะไรกันแน่? เรามาเช็คตนเองดูว่ามีอาการเหล่านี้พร้อมๆ กันนะ อาการ “ตกหลุมรัก” คืออะไรกันแน่? ความพยายาม เริ่มจากอยากรู้จัก อยากอยู่ใกล้แบบไม่มีเหตุผล ประทับไว้ในใจ จนชี้นำไปสู่พฤติกรรมต่างๆ เพื่อมุ่งไปที่เป้าหมาย ความอ่อนโยน  แค่ได้เจอหน้าหัวใจก็เต้นแรง   ร่างกายเสียสมดุล (เสียทรง) ถ้าได้สบตาสองต่อสอง น้ำตาลในเลือดคงพุ่งปรี๊ด! (นี่คือเบาหวานที่หัวใจชัดๆ!) ความผูกพัน  คือสามารถนั่งฟังเพลงที่เขาร้องซ้ำๆ เป็นสิบรอบก็ไม่เบื่อ! ทั้งที่ไม่ได้ร้องเพราะเลย เผลอนั่งอมยิ้มจินตนาการเป็นอย่างอื่น (รักหมดใจเลยจ้า) ความเชื่อใจ  เริ่มรับรู้กิจวัตรประจำวัน ปรับเวลาสอดคล้องกัน เช่นการตื่น การนอน กินข้าว มีความปรารถนาดี ห่วงใย ดูแล ช่วยเหลือกันและกัน (อันนี้มีเหตุผลสุดๆ) การครอบครอง มีความโลภอยากได้อย่างรุนแรง คิดว่าได้ก็ดีหรือไม่มีความรักเลย...

คิดว่าลูกหลานของพวกเรา ในอนาคตช่วง พ.ศ.2600 กำลังอยู่ในวัยรุ่นหนุ่มสาวเท่าพวกเราในตอนนี้ ปัจจุบัน พ.ศ. 2567 ผมอายุ 32 ปี ลูกหลานเหล่านั้นจะเล่าถึงถามถึงตำนานอะไรของพวกบ้างนะ   ตอนนั้นผมคงมีอายุ 60 กว่าปี วัยเทียบเท่ากับพ่อแม่ผมในตอนนี้ ซึ่งพวกท่านมีเรื่องเล่า มีตำนานพร้อมด้วยหลักฐานหรือยกเป็นวีรชนได้เลย มองกลับมายุคพวกเรา ส่วนใหญ่คงมีแต่ตำนานเรื่องที่ลำบาก มีอุปสรรคกว่าจะได้มา ไม่สำเร็จแน่เลย นี่เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัวเท่านั้น เราลองสำรวจบริบทปัจจุบัน ผสมกับสอบถามความเห็นของคนอื่น แล้วขออนุญาตบันทึกตำนานไว้ใน ปี 2567 ถึงคนยุคปี 2600 ดังนี้นะครับ จากตู้โทรศัพท์สู่ไอโฟน เมื่อเทคโนโลยีกลายเป็นตำนาน จินตนาการถึงปี พ.ศ. 2600 ลูกหลานของเราในวัยนั้นอาจมองย้อนกลับมายังยุคของเรา ด้วยความรู้สึกแบบเดียวกับที่เรามองคนยุค 90 ในปัจจุบัน ตำนานตู้โทรศัพท์สาธารณะ เพจเจอร์ เทปวิดีโอ หรือแม้แต่ไอโฟนที่เคยล้ำสมัย อาจกลายเป็นเพียงวัตถุโบราณที่หาดูได้ยาก เช่นเดียวกับรถยนต์น้ำมันที่อาจถูกมองว่าเป็นรถคลาสสิก หรือธนบัตรและเหรียญที่เราใช้กันในปัจจุบันอาจกลายเป็นของสะสมหายาก การเมืองและประวัติศาสตร์ จากจอ...

เรียบเรียง: แตงโม สกลนคร ในโลกที่ข้อมูลข่าวสารไหลบ่าเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน การที่สมองของเราจะเผชิญกับสภาวะ สมองล้น จนนำไปสู่การประมวลผล ผิดพลาด หรือเกิด Error Message นั้นไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคที่การรับรู้และการเรียนรู้เกิดขึ้นตลอดเวลา ขีดจำกัดของสมองในการรับและจัดการข้อมูลในแต่ละวันเป็นสิ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้ ยุคแห่งข้อมูลท่วมท้น กับภาวะสมองล้น ลองจินตนาการถึงการพยายามกรอกน้ำลงในแก้วที่ไม่เคยเต็ม แต่ในขณะเดียวกันก็มีรูรั่วอยู่รอบด้าน ข้อมูลที่ถาโถมเข้ามาในชีวิตประจำวันของเราก็ไม่ต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นข่าวสารบนโซเชียลมีเดีย ข้อมูลในการทำงาน หรือแม้แต่เรื่องราวส่วนตัวที่ต้องจดจำ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นภาระที่สมองต้องแบกรับ เมื่อปริมาณข้อมูลเกินกว่าขีดความสามารถในการประมวลผล สมองก็จะเริ่มแสดงอาการ Error Message ออกมาในรูปแบบต่างๆ เช่น ความสับสน ลืมเลือน ตัดสินใจผิดพลาด หรือแม้แต่ความรู้สึกเหนื่อยล้าทางจิตใจ Error Message: สัญญาณเตือนเมื่อสมองรับภาระหนักเกินไป Error Message ในบริบทของภาวะสมองล้นนั้น เปรียบเสมือนสัญญาณเตือนจากระบบปฏิบัติการของร่างกายที่บ่งบอกว่า “ขณะนี...

การหาคนที่มีพลังงานบวก หรือที่บางคนเรียกว่าคนที่ “คลื่นตรงกัน” หรือ “จริตตรงกัน” ขึ้นอยู่กับ กิจกรรมที่เราทำ สภาพแวดล้อมที่เราอยู่ และพลังงานที่เราส่งออกไป พลังงานที่เราให้โลกออกไป คือพลังงานที่เราจะดึงดูดกลับมา ถ้าเรามีความสุข สมดุล คนที่มีพลังงานคล้ายกันก็จะเข้ามาเอง ลักษณะคนที่มีพลังบวก ทัศนคติที่ดี : พวกเขามักมองโลกในแง่ดี เห็นโอกาสในความยากลำบาก และพร้อมจะปรับตัวเมื่อเผชิญกับความท้าทาย พลังงานที่เปล่งออกมา : ไม่เพียงแต่พลังใจ แต่ยังรวมถึงวิธีที่พวกเขาสื่อสารและปฏิบัติต่อคนรอบข้าง พลังบวกสามารถสัมผัสได้ผ่านรอยยิ้ม คำพูดที่ให้กำลังใจ และการกระทำที่ช่วยเหลือผู้อื่น ความเมตตาและเข้าใจผู้อื่น : คนเหล่านี้มักจะเปิดกว้างและพร้อมรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น โดยไม่ตัดสินหรือวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง มีความมั่นใจในตัวเอง : ไม่ใช่แค่ความมั่นใจแบบโอ้อวด แต่เป็นความมั่นใจที่สมดุลและช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อื่น แรงจูงใจและความกระตือรือร้น : พวกเขามักแสดงออกถึงความกระตือรือร้นในการทำสิ่งต่าง ๆ และมักช่วยกระตุ้นให้คนอื่นมองเป้าหมายของตัวเองในแง่ดี การเป็นแรงสนับสนุน : คนที่มีพลังบวกมักสนับสนุนผู้...

ภาพความรู้สึกบางอย่างควรค่าแก่การจดจำ แม้จะไม่สามารถครอบครองได้ แต่ก็ยังดีที่รู้ว่า...มันเคยเกิดขึ้นจริง จำได้เลย เมื่อปีที่แล้ว วันที่ 10 มกราคม 2567 กำลังนั่งรถกลับจากไปทำงานวิจัย ตอนนั้นเย็นย่ำ พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ท้องฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนสีเป็นส้ม ๆ ดำ ๆ ลมเย็น ๆ พัดเอื่อย ๆ เข้ามาในรถ พร้อมกับเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ มันให้ความรู้สึกเหมือนใจมันได้คุยกับตัวเองอ่ะ แล้วในหัวก็แว๊บขึ้นมา... "ใจมนุษย์ทำไมดำยิ่งนัก จากไปไม่มีแม้แต่คำลา" ความรู้สึกตอนนั้นมันแบบ... จุก ๆ บอกไม่ถูก ถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่า เออ สรุปที่ผ่านมาคืออะไรวะ เราเคยรู้จักกันจริง ๆ เหรอเนี่ย? แล้วก็ได้แต่ภาวนาในใจ มองพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับฟ้าว่า "ขอให้ตัวเองมีกำลังใจที่เข้มแข็ง เหมือนแสงอาทิตย์ที่ยังไงก็ต้องกลับมาเฉิดฉายอีกครั้ง" รถแล่นผ่านสะพานข้ามคลองไป พระอาทิตย์ก็หายลับไปจากสายตา เหมือนเรากำลังข้ามไปอีกมิติหนึ่งเลยอ่ะ เป็นมิติที่ความทรงจำเก่า ๆ มันผุดขึ้นมาเต็มไปหมด แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า "ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เมื่อปีที่แล้ว แม้จะต้องแลกกับอะไรบางอย่างก็ยอม" เคยมีคนบอกว่า ถ้าเราทำทุกอย่างให้ด...